Mijn innerlijke reis als moslim

Terwijl ik de oude getypte sohbets (lezingen) van sheikh Nazim digitaliseerde en in mijn weblog plaatste (zie de pagina´s van mijn weblog in de zwarte balk onder het kopje Mercy Oceans), realiseerde ik me het volgende. Ik heb een hele reis afgelegd in mijn geloofsbeleving, vanaf het moment dat ik me bekeerde tot moslim.

Er is veel verwarring rond de islam als godsdienst. Nu meer dan ooit en veel mensen die weinig weten van de islam, vatten de islam nu samen onder de noemer van het salafisme met alle gevolgen van dien.

Mijn weblog wordt weinig gelezen. Gemiddeld kijken er maar ongeveer 15 mensen per dag in mijn weblog. Ik zie wel dat de meeste lezers in mijn weblog terecht komen via links naar mijn stukjes over de islam en het soefisme.

Ik heb over mijn geloofsbeleving als moslim nu acht jaar met regelmaat wat geschreven. Als ik het teruglees, merk ik dat ik in de loop der jaren daarin veranderd ben.

Kort samengevat zou je mijn ´reis´ als volgt kunnen samenvatten:

Na het lezen van de Koran in de een Engelse vertaling van Marmaduke Pickthall in 1978 was ik zo geraakt door wat ik las, dat ik besloot mij snel te bekeren tot de islam, wat je eenvoudig kunt doen door de shahada (geloofsbelijdenis) uit te spreken.

Daarna volgden vele jaren van verdieping in mijn geloof, ondanks de omstandigheid dat mijn ouders mijn beslissing om moslim te worden afkeurden en ondanks een zeer zwaar huwelijk. Juist mijn geloof heeft mij door die moeilijke jaren heen geholpen.

Daarna vluchtte ik met mijn vier kinderen naar Den Haag en brak voor mij een nieuwe tijd aan, waarin ik voor mijn gevoel bevrijd was van een zwaar juk.

Ik bleef moslim, maar ging twijfelen aan mijn geloof, vanwege het gedrag dat ik zag van moslims in mijn omgeving. Juist op dat moment kwam ik in aanraking met een soefiestroming, de Naqhsbandi weg. Dat was voor mij een openbaring en deed mij beseffen dat ik me in deze weg goed kon herkennen. Ik deed bayat , d.w.z. zwoer mijn trouw aan mijn leermeester, Sheikh Nazim. Er volgden jaren van bijeenkomsten met andere murids (leerlingen) van deze murshid (leermeester). Met een groep van enkele honderden murids uit heel Europa reisde ik twee maanden lang naar Damascus en via Jordanië naar Medina en Mecca. Wij deden de hajj in 1999.

Ik heb veel gehad aan de tijd met mijn mede-murids en met name van de sohbets van sheikh Nazim, die ik zo vaak als ik kon bezocht in Londen, Duitsland en Cyprus. Gedurende een tiental jaren las ik alleen maar boeken over islam en soefisme. Ik heb een tijdlang het hele programma aan aanbidding gedaan dat wordt uitgevoerd door de meest devote leerlingen van de Naqhsbandi weg. Ik merkte telkens dat als ik getrouwd was, dat het dan niet lukte om het hele programma met extra gebeden uit te voeren. En ik ben na mijn eerste huwelijk nog twee keer getrouwd en ook nu ben ik getrouwd.

De rituelen van de moslim, zo heb ik gemerkt, zijn slechts hulpmiddelen voor onszelf om dichter bij God/Allah te komen. Allah heeft onze gebeden niet nodig, maar draagt ons op te bidden, omdat het voor ons goed is om ons de Schepper te herinneren. Maar in wezen kunnen we de hele dag en ons hele leven zien als aanbidding. Bij alles wat wij doen of juist niet doen kunnen wij ons afvragen of wat wij willen doen in overeenstemming is met wat God wil van ons. En daarvoor hebben wij een geweten en vermogen tot reflectie. Dat hebben dieren niet. Die doen vanzelf wat ze moeten doen naar hun instinct.

Om te weten wat God van ons wil hebben we de beschikking over vier boeken, de Tora, de Psalmen, het Evangelie en de Koran. En met name in de Koran, het laatste en nooit veranderde boek, staat beschreven wat wel en niet goed is om te doen. Als advies, want godsdienst kent geen dwang (ook dat staat in de Koran).

Islam betekent niets anders dan overgave aan de wil van God/Allah , wat je ziel blij maakt en wat vrede geeft in je hart. Terwijl het najagen van de wensen van je nafs (ego), dat wordt geïnspireerd door de Shaitan (duivel) leidt tot depressie en onvrede.

In die zin zijn alle godsdiensten gelijk en hebben alle 124.000 profeten van alle tijden hetzelfde gezegd en kwamen ze met dezelfde waarschuwing. Dus alle godsdiensten beogen hetzelfde. Alleen de rituelen verschillen.

Dat is de reden dat ik nu anders sta in mijn geloof. Ik doe het minimale dat vereist is aan aanbidding, d.w.z. ik bid elke dag vijf keer het verplichte gedeelte van de voorgeschreven gebeden. Maar ik probeer de hele dag te leven alsof Allah/God over mijn schouder meekijkt. En ik dank Allah voor alles wat op mijn pad komt, omdat Allah de beste planner is. Dat geeft mij veel rust.

Uit de Koran:

´( uit Surah Al Baqarah) Say (unto themO Muhammad): Nay, but (we follow) the religion of Abraham, the upright, and he was not of the idolaters. 136. Say (O Muslims) : We believe in Allah and that which is revealed unto us and that which was revealed unto Abraham, and Ishmael, and Isaac, and Jacob, and the tribes, and that which Moses and Jesus received, and that which the Prophets received from their LordWe make no distinction between any of them, and unto Him we have surrendered. 137. ´

Een citaat uit Mercy Oceans 2

Terwijl ik bezig ben met het digitaliseren van de drie delen van Mercy Oceans, daterend uit de 80-er jaren, word ik weer enorm geïnspireerd door de woorden van mijn leermeester. Ik wil daarom dit citaat alvast delen met de lezer:

“Islam is perfect. Only imperfect people can say that it is imperfect, but Allah Almighty Himself bears witness that Islam is perfect and that it is the only acceptable faith in His Divine Presence[1];whoever comes to Him in Islam, he is acceptable, not anyone else. And from beginning up to end, all the prophets brought Islam, but we give some other names to it, covering reality. Adam was Muslim, surrendering to the commands of his Lord, Allah Almighty. Moses, Jesus Christ and all the prophets, 124,000 of them, whether their names are mentioned in the Holy Qur’an or not – all of them were Muslims[2].

That means that they surrendered to their Lordbut not only for His commands, because Muslims are of two kinds. One kind surrenders to the commands of Allah Almighty; as He commands, they try to keep those commands, those orders. But the highest degree in Islam is to surrender to the Lord’s will, also. That is perfection – if you are able to say, “O my Lord, as you like, as You will, as you wish. As You will; I am not fighting.”

So many people may pray, may worship, but when their Lord’s will comes upon them, they make trouble, not surrendering. Look at the ocean. Until a person surrenders, it takes that person under deep; when he surrenders, then it takes him out, floating. A dead body does not go very deep, but until that struggle finishes it is under the water; then when it is dead, the ocean carries that body.

Therefore, Islam is perfect from all directions. You can look at it from any direction and you must see perfection in Islam. And when you surrender to your Lord, Almighty Allah, you will reach true peace and happiness and satisfaction, here and Hereafter. Then the angels will carry you on their heads. No troubles or sufferings for that person – finished: he has surrendered, never struggling, never fighting his Lord’s will. For this reason a grandsheikh, ‘Abdul Qadir Jilani, was saying, “Allah Almighty’s will runs. If a person goes against that will, wanting to stop it, that makes his tauhid[3] vanish, because only His will prevails.”

Don’t stand against the will of you Lord Almighty; rather you must be suitable to run with that will. Yes, Allah Almighty gives honor to His servants by giving them a will, but out of your good manners you must say, “O my Lord, You gave me will, and all wills are in Your Hands. And I surrender to You, I give my will, also, to You. I am going to be as you like, O my Lord. Don’t leave me in the hands of my will.”


[1] See, for example, III:19, 85, and V:4 (V:3 in Pickthall’s translation)

[2] See II:128, 132–133, 136; III:52, 67, 84; V:114 (111 in Pickthall); VII:126; X:84; XII:78, among others

[3] The Divine Unity, which embraces the Oneness of God Almighty and of everything, in existence, and also the oneness of the command or decree, covering everything in existence, which proceeds only from the one holy Will”

(citaat uit Mercy Oceans 2, ‘Toward The Divine Presence’

N.B. Het feit dat ik een gedeelte heb vet gedrukt is voor mijn rekening. Aldus is dat niet gedaan in het origineel. Ik deed dat om juist dat stuk tekst te benadrukken. Het woord Islam heeft ten onrechte een geheel andere betekenis gekregen dan het ooit bedoeld is in de tijd van de profeten en wordt nu gezien als een ‘aparte godsdienst’, terwijl alle profeten kwamen met dezelfde boodschap en er maar één God is.

Degenen die nu de Islam in een slecht daglicht brengen zijn degenen die het minst weten van Islam. Velen van deze mensen die een zogenaamde ‘Jihad’ zeggen te voeren hebben zelfs de Koran nooit gelezen en zijn onwetend over het geloof dat ze zeggen te belijden.

De ware Jihad is de strijd tegen je eigen ego (nafs). En Islam is het ondergeschikt maken van jouw wil tegenover de Wil van de Almachtige, Allah (God) de Genadevolle. Pas als je erin slaagt te winnen van de wil van je ego en dankbaar zal zijn voor alles wat Allah/God op je pad brengt,zal je innerlijke vrede bereiken in dit leven en het leven hierna.

Mercy Oceans 1

Tot mijn genoegen en dankzij de vele mogelijkheden die internet biedt, ben ik nu klaar met het digitaliseren van het oude boek Mercy Oceans deel 1.

De oude getypte en in documentstructuur gescande tekst kon gemakkelijke gelezen worden door ‘mijn drive’ en vervolgens omgezet worden in word. Daarna converteerde ik de hele tekst in epub.

Het originele boek had geen ISBN nummer en geen wettelijke uitgever of schrijver, maar is ooit getypt op een elektrische typemachine door een leerling van sheikh Nazim in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Deze leerling heeft waarschijnlijk de woorden van onze leermeester tijdens zijn ‘sohbets’ (lezingen) opgenomen op cassettebandjes, zoals toen gebruikelijk was, en daarna uitgetypt voor andere belangstellenden die er niet bij hadden kunnen zijn.

Nu ben ik klaar met een deel van het karwei. Er zijn nog twee boeken te gaan. Overigens doe ik het met plezier, omdat de woorden van mijn geliefde leermeester mij altijd blij maken en goede herinneringen oproepen. De woorden van sheikh Nazim zijn voor mij levenslessen, die me eraan herinneren waarvoor ik op deze wereld ben. Ik wil ze graag delen met anderen, in de hoop dat de wijze lessen van Grandscheikh, de leermeester van Sheikh Nazim, een inspiratiebron kunnen zijn voor wie daarin geïnteresseerd is.

Toen ik ik het oude boek uiteindelijk had gedigitaliseerd en omgezet in epub merkte ik het volgende:

Ik kon het boek direct downloaden in mijn e-reader, wat fijn is, want zo blijven de woorden behouden. Maar toen ik het epub-bestand wilde delen met de lezer van dit weblog, merkte ik dat dit uiteraard niet ging. Want ook al is het een ebook dat gratis wordt gedeeld en waarvoor niemand de credits ontvangt, je kan een een boek in epub formaat niet zomaar delen via een weblog. Dat is domweg niet toegestaan.

Dus heb ik het document omgezet in PDF en aldus kan het wel gedeeld worden en het is goed leesbaar op PC en tablet. Wie het alsnog graag wil lezen op de e-reader, kan het desgewenst zelf omzetten in epub-formaat en dat kan op tal van manieren, zoals te vinden is op google via bovenstaande link.

Hier is het eerste boek van Mercy Oceans.

Ik zal de te downloaden boeken ook zetten bovenin dit weblog in de zwarte balk onder het kopje Mercy Oceans.

Elk nadeel hep zijn voordeel (Cruijff)

Oftewel tel je zegeningen en zoek de zonnetjes.

Ik heb een roerig leven gehad met veel ups en nog meer downs, maar vanmorgen schoot door mijn hoofd dat ik dankbaar ben voor alles wat ik heb mogen meemaken.

Mijn jeugd was niet gemakkelijk met een beroepsmilitair als stiefvader. Maar achteraf gezien kijk ik toch dankbaar op mijn jeugd terug en alle problemen die ik later kreeg vanwege door mij genomen onverstandige beslissingen.

Toen ik op hoge leeftijd mijn herintrede deed in het arbeidsleven, hadden mijn cliënten er veel aan dat ik veel van hun problemen kon herkennen en ze ook de hand kon reiken om zich daar uit te worstelen. En dat dan weer dankzij mijn levenservaring, die ik kon koppelen aan mijn psychologiestudie en mijn geloof en vertrouwen in de kracht van elk mens.

Ik ben drie keer getrouwd en twee keer gescheiden, maar hoe moeilijk de twee eerdere huwelijken ook voor me waren, ik heb aan beide huwelijken ook iets goeds overgehouden. In mijn eerste huwelijk mocht ik maar liefst vijf mooie kinderen baren, van wie helaas een jongetje niet ouder werd dan vijf dagen. Maar ik heb nog vier andere lieve, mooie kinderen op wie ik heel trots ben. Verder heb ik in mijn eerste huwelijk heerlijk Pakistaans leren koken en dat was een zegen voor de rest van mijn leven. Ook dank ik mijn rotsvaste geloof deels aan mijn toenmalige schoonfamilie, die mij liet zien dat ik niet alleen was in wat ik geloofde.

Mijn tweede huwelijk was weer geen succes. Maar dankzij de inspiratie van mijn echtgenoot in dat tweede huwelijk ben ik gaan sporten en heb ik Arabisch geleerd, zodat ik nu de Koran kan reciteren.

En nu ben ik in mijn derde en laatste huwelijk terecht gekomen en elke dag ben ik zo dankbaar dat ik oud mag worden naast deze man. Met hem heb ik mentale problemen die ik had kunnen oplossen, zodat ik in oneindig rustiger vaarwater nu van de ene dag in de andere glijd.

Ervaringen krijgen we niet voor niets. We kunnen ervan leren. Elk moment maken we een keuze. Wat te doen, wat te zeggen, waarnaar te streven. Onze keuzes zijn belangrijk. En ieder heeft zijn eigen weg te gaan. Ik ben heel dankbaar voor mijn weg en wat ik heb mogen ervaren. Ik kijk vol vertrouwen vooruit. Leef in het moment en laat komen wat komt. Beslissingen neem ik elk moment, maar ik plan niet vooruit. De toekomst is niet aan mij om te bepalen.

Gezien en gehoord willen worden

Dat is volgens mij een behoefte die we allemaal wel hebben. Bij gelukkige kinderen wordt deze behoefte ruimschoots bevredigd in de jeugd. Als het goed is wordt een kind aangemoedigd door zijn pappie en mammie. Bij de eerste kreetjes, bij de eerste stapjes en later bij alle kleine en grotere prestaties. Naast behoefte aan liefde heeft de mens ook behoefte aan erkenning. Als die voldoende maar in een ook weer niet overdreven hoeveelheid wordt gegeven in de jeugd, dan groeit het kind op met zelfvertrouwen en zelfwaardering.

Bij mij, en daarin ben ik vast niet de enige, ontbrak het nogal aan schouderklopjes en liefdesbetuigingen in mijn jeugd. Ik kreeg ze wel. Van mijn broer, die voor mij nummer één op de wereld was en van andere kinderen, met wie ik speelde. Ook van de leerkrachten kreeg ik waardering. Maar van de belangrijkste mensen in de omgeving van elk kind (de ouders), naar wie elk kind in blind vertrouwen opkijkt, van die mensen bleef elke ‘positieve feedback’ uit. Integendeel, ik kreeg van hen alleen te horen wat ik fout deed en ‘nog niet wist’ en ‘waar ik nog wel achter zou komen’. Alles wat ik deed werd verkleind tot iets onbetekenends. Zelfs toen ik vier kinderen had, werd er neerbuigend gesproken over mijn ‘gezinnetje’, alsof ik nog steeds alleen maar een onbetekenende rol speelde in een ‘grotemensenwereld’ waarvan ik met mijn naïeve gedachtegoed natuurlijk nog geen notie had. Ik bleef voor hen mijn hele leven de dommerik, de naïeveling, die alleen maar verkeerde keuzes maakte en totaal niet in de gaten had waar de wereld om draaide. En ik heb dat zelf ook lange tijd geloofd. Iedereen wist alles beter dan ik, ook al had ik tot aan het einde van mijn universitaire studie top-resultaten. Met mijn bul in de hand geloofde ik nog steeds dat ik van toeten nog bellen wist en dat ik totaal de titel psycholoog niet waardig was.

Ik zeg dit allemaal niet om zielig te doen. Ik wil alleen uitleggen hoe het komt dat een mens soms lange tijd geen zelfvertrouwen kan hebben. Het is zo belangrijk om kinderen van kleins af aan te ‘laten zijn wie ze zijn’ met aanmoediging van hun sterke kanten, die voor elk kind weer anders zijn. Als je kinderen ontmoedigt in alles wat ze doen, of erger nog alles op alles zet om ‘hun wil te breken’, dan laat dat zijn destructieve sporen na op de hele verdere ontwikkeling van dat kind.

Ik vraag me weleens af waarom ik schrijf in een weblog, dat ik met de ‘hele wereld’ deel. Waar komt die behoefte vandaan om mijn ziel en zaligheid te delen met een onzichtbaar publiek en hoezo deel ik ook nog mijn YouTube-filmpjes en mijn tekeningen en schilderijen? Wat wil ik daarmee? Ik wil nog steeds gezien en gehoord worden. Een behoefte waaraan voor mij als kind niet voldoende is voldaan door de belangrijkste mensen in mijn leven. Wil ik dan een schouderklopje? ‘Goedzo, shab, ga zo door, ik begrijp je wel…..’ Ja, zoiets. Denk ik. Beetje ijdelheid ook.

Maar ik besef daarbij ook, dat alle aandacht en waardering van een onzichtbaar of zichtbaar ‘publiek’ in feite nergens toe dient. Ik kan een mening hebben of een gevoel delen en daarmee kan een ander het eens zijn of niet. Iemand kan blij zijn met wat ik beschrijf in dit weblog of niet. Maar is dat belangrijk voor mij? Eigenlijk niet. Wie ben ik helemaal in de grote massa van aardbewoners met elk hun eigen sores. Eén van de velen en soms herkennen mensen dingen bij elkaar en voelen zij zich even verbonden en dan gaan ze weer verder, ieder op zijn eigen reis door het leven.

Wie is er wel altijd bij me (en dat heb ik al gevoeld van kinds af aan)? God, Allah, de Almachtige, de Eeuwige, de Kosmische Wetten, geef het maar een naam. Er zijn Kosmische Wetmatigheden die groter zijn dan wijzelf. Wat wij doen en wat onze intenties zijn, die dingen komt altijd bij ons terug als een boemerang. Het oog van Allah is altijd op mij gericht en op jou en op jou. Ook al ontkent men het. Dat wist ik al als kleuter, tegen de verhalen van mijn ouders in, die beweerden dat God niet bestond. Het was mijn geheim dat ik wist dat er wél een Hogere Macht was. Het gaf mij troost.

Toen ik me na een zoektocht langs veel vormen van religie bekeerde tot de islam, ging ik met dit blijde nieuws naar mijn ouders. Ik dacht dat ze blij zouden zijn met mijn ontdekking van dit mooie geloof in zijn puurheid. Maar dat viel uiteraard tegen. Ze vonden het een zoveelste blijk van mijn naïviteit en wereldvreemdheid.

Het nieuwe jaar is begonnen en ik ben weer gedoken in de oude teachings van Sheikh Nazim (zijn mooie ziel is bij Allah) die zijn inspiratie kreeg van zijn leermeester Grandsheikh Abdullah ad Daghestani.

Hoezo zou ik me druk maken om gezien te worden door andere mensen, nu ik inmiddels in mijn 70ste levensjaar zit? Allah (God) ziet mij, net als dat hij jou ziet. Allah (God) wil ons gelukkig zien en in vrede. Er is niets wat Allah (God) ontgaat. Maken wij Allah blij, dan maakt Allah ons hart ook blij. Respect en liefde voor Allah kunnen wij uiten door respect en liefde te tonen voor alle levende wezens in onze omgeving, van welke soort of status of nationaliteit, godsdienst of geen godsdienst ook. Wie een ander nooit een haar wil krenken, niet met de tong, niet met de hand, maar ook niet met gedachten, zal in vrede leven en in bescherming van Allah.

Ook al voel je je alleen en denk je dat niemand naar je (om)kijkt, je bent nooit alleen. Allah (God) is bij je. Heel dichtbij.

Google Drive

Vandaag ben ik begonnen met de klus om de getypte teksten van de 3 delige serie ‘Mercy Oceans’ te scannen in PDF formaat en deze vervolgens te converteren naar word formaat.

Het was wel even zoeken hoe dat kon. Een normaal PDF bestand, dat oorspronkelijk getypt is op een computer, laat zich wel converteren in word, maar een oude op een typemachine getypte tekst is wat moeilijker te converteren. Maar het kan wel! Zelfs oude geschreven teksten zijn te converteren naar een wordbestand! Op internet worden er allerlei programma’s en apps aangeboden, die dit moeten kunnen, de meeste tegen betaling.

Maar tot mijn verrassing bleek google zélf de mogelijkheid te hebben om een oude, op een typemachine getypte tekst te converteren naar word. En dat dit zelfs mogelijk is voor met de hand geschreven teksten. Je dient hiervoor in te loggen in je google drive. Daar heb je de mogelijkheid om de gescande bestanden te openen in je cloud en deze vervolgens te converteren naar een word-document door het bestand te selecteren en op je rechtermuisknop te klikken en dan eenvoudigweg ‘openen met google documenten’ aan te klikken. Dan wordt de getypte of geschreven tekst (behoorlijk snel ook nog) geopend in een word bestand. De opmaak is dan wel raar en sommige woorden zijn fout ‘gelezen’ en dus fout gedrukt in je document. Je moet daarna nog wel zelf de opmaak van de tekst wijzigen naar je eigen voorkeur en de tekst goed nalopen op fouten met het origineel ernaast en die verbeteren. En natuurlijk niet vergeten het document vervolgens op te slaan in je document-bestanden.

Ik vind het een fantastische applicatie van google drive, die ik daarom met jullie wil delen.

Ik ben met vallen en opstaan vandaag gekomen tot bladzijde 16 van het boek. Het is een monnikenwerk, maar ik doe het met liefde voor de woorden van mijn geliefde leermeester, die het verdienen om verspreid te worden in een leesbaar document, dat ik ook nog hoop om te zetten in epub-formaat. Zo zal een ieder die dat wil de boeken gratis kunnen downloaden. Maar het zal nog wel even duren voordat ik er helemaal klaar mee ben!

Het jaar uit met Mercy Oceans

Hallo daar, al een tijd schreef ik niets meer in dit weblog maar scheepte ik de lezer af met filmpjes van You Tube. Weliswaar allemaal filmpjes die ik zelf erg mooi of leuk vind, maar niets dat uit mijn eigen koker kwam.

Ik ben herstellende van een voetoperatie en een griepje. Het griepje lijkt grotendeels voorbij. De voetoperatie laat me achter met een afneembaar gipsbedje, dat mijn grote teen fier vooruit moet houden en dat pas definitief af mag op 30 januari a.s. Met dat gipsje kan ik best lopen en wel zonder enige stok, maar naar buiten gaan met aan één voet een schoen en aan de andere een speciale gipsschoen doe ik niet. Ik mag niet autorijden met dat ding en fietsen lijkt me koud met die open gipsschoen. Dus ik blijf lekker binnen en ontvang hier de mensen die mij willen zien. De man doet de boodschappen, maar ik ben heel goed in staat om mijn steentje binnen bij te dragen aan ons kleine huishouden.

Beneden in de woonkamer staat een eenpersoonsbed dat we hebben verwijderd uit een logeerkamer, die nu dienst gaat doen als atelier voor mij. Overdag gebruik ik dat bed om heerlijk met mijn geopereerde voet omhoog te zitten, de tv voor mijn neus en mijn telefoon en e-reader binnen handbereik. Na mijn volledig herstel zal dit eenpersoonsbed worden opgeslagen. We hebben al een tweepersoons bed in een andere logeerkamer staan en zoveel mensen komen er niet bij ons logeren. Niemand eigenlijk.

Hoe goed kan een mens het hebben. Al vroeg gaan de lampjes en de kaarsjes aan en ik heb zeeën van tijd om me te verdiepen in alle onderwerpen die me interesseren. Mooie manier om zo het jaar te mogen afsluiten in deze tijd van bezinning.

Plannen heb ik genoeg, maar er komt tot nu toe niet veel van. Ik ben me weer aan het verdiepen in mijn lievelingsboeken, de Mercy Oceans van Sheikh Nazim al Haqqani.

Sheikh Nazim Al Haqqani

Daarin worden de lessen van zijn leermeester Grandsheikh Abdullah ad Dagestani uitgelegd in heldere en begrijpelijke taal.

Sheikh Abdullah ad Dagestani

Er zijn in de loop der jaren ontzaglijk veel boeken uitgegeven aangaande de leringen van de soefi weg van de Naqhsbandi. Daarvan heb ik er in voorgaande jaren veel gekocht, maar alle boeken die later kwamen dan die met de titel Mercy Oceans (in diverse delen) waren slechts een slap aftreksel van de originele teksten, die letterlijk uit de mond zelf van Sheikh Nazim zijn opgetekend. Dit alles zonder winstbejag uitgetypt in simpele oplagen in de tijd dat de pc nog in de kinderschoenen stond, de tachtiger jaren, en toen er nog geen internet was. Ik koester deze mooie boeken in drie delen, getypt in A4 formaat. Heb ze gelezen en herlezen en toen jaren niet gelezen. En nu lees ik de vergeelde bladzijden opnieuw en met een frisse blik van herkenning.

Ik vind de boeken met hun kostbare inhoud, die nu helaas nergens meer te verkrijgen zijn, zo goed dat ik ze wil delen met anderen. Ik ben van plan alle bladzijden van deze boeken te scannen en als dat mogelijk is wil ik het ook nog omzetten in epub-formaat. Dan kan ik de boeken delen in de pagina’s van mijn weblog of op ander media voor wie daarin geïnteresseerd zal zijn.

Er zijn meerder boeken uitgegeven met de titel Mercy Oceans, maar die zijn niet allemaal hetzelfde als de exemplaren, die ik hier heb liggen. Zo kreeg ik van iemand in het verleden andere uitgaven met dezelfde titel, ook hand getypt, maar met een totaal andere inhoud. Ik heb deze uitgaven lange tijd bewaard zonder ze te lezen. Nu nam ik tijd om dat wel te doen. Bij het lezen herkende ik niet de stem van mijn leermeester sheikh Nazim. In deze versie zag ik veel salafistische toevoegingen, gebaseerd op hadith, die op mij vrouw-onvriendelijk overkwamen, totaal niet in overeenstemming met wat ik sheikh Nazim heb horen zeggen. Deze versie zou ik nooit iemand aanraden te lezen. Het maakt mij wel duidelijk dat de titel ‘Mercy Oceans’ geen titel is met auteursrechten of iets dergelijks, maar dat iedereen kennelijk wel boeken kan uitgeven met die titel en dat die naar mijn mening bij benadering niet hetzelfde hoeven te zijn als die versie van Mercy Oceans, die mijn hart destijds zo enorm wist te openen op een moment dat dit voor mij cruciaal was in mijn leven.

Ik gun dat iedereen. Daarom zal ik hopelijk binnen niet al te lange tijd op de proppen komen met een digitale uitgave van de Mercy Oceans in drie delen, die voor mij en mijn geloofsbeleving heel belangrijk zijn geweest.

Ik heb er nu tijd voor. Morgen begin ik hiermee. InshaAllah.

Schilderen en nog eens schilderen

De laatste tijd ben ik niet meer aan het schrijven in dit weblog. Ik uit me tegenwoordig liever in beeld. De foto’s en de filmpjes zijn alweer een beetje passé en ook het tekenen in zwart wit bevindt zich in een stoffige hoek. Ik werk nu in kleuren.

Het bezig zijn met een schilderij is voor mij zo fascinerend. Ik houd ervan portretten te maken. Laat dit nu net iets zijn dat door sommige moslims ten strengste wordt afgekeurd. Evenals het beluisteren van muziek. In de moslimwereld zul je zelden portretten van mensen aantreffen. De meeste kunst is daar abstract en vrij geometrisch van vorm. Een bloemachtige versiering zie je nog wel, maar het letterlijk weergeven van de werkelijkheid op een doek of ander medium zie je niet veel. De gedachte hierachter is dat alleen Allah de Schepper is van alles wat wij zien. Wij mogen niet op Zijn Heilige Stoel gaan zitten en zomaar proberen Zijn Schepping weer te geven in beelden of tekeningen.

Gek is het dan, dat ik me als moslim helemaal niet schuldig voel als ik onder begeleiding van door mezelf geselecteerde muziek sta te schilderen. Integendeel. Ik voel me even helemaal één met mijn bezigheid op dat moment. De wereld om me heen bestaat alleen uit mij, mijn verfkwast, de voorbeeldfoto en het canvas. Terwijl ik probeer de gelaatstrekken en de uitdrukking van de persoon op het doek te schilderen, is het alsof ik nieuwe dingen ontdek van die persoon. Alsof ik een glimpje opvang van de ziel  van die persoon. Dat voelt voor mij helemaal niet aan als heiligschennis. Integendeel. het doet mij nog meer versteld staan van de fijne nuances die onze Schepper ons laat zien in de wereld om ons heen. Het spel van licht en schaduw en kleur dat ons een verhaal vertelt en ons een gevoel geeft. Dat te mogen zien en ervaren is een groot cadeau. En ik, als beginnend schildertje, weet heel goed dat wat ik op het canvas laat leven niet de werkelijkheid is, maar mijn versie van deze werkelijkheid. Het is voor mij meer een eerbetoon aan onze Schepper dan dat ik het lef zou hebben om in Zijn Heilige Schoenen te willen staan. Met mijn schilderij wil ik juist het wonder eren dat Allah alle schepselen en verschijningsvormen uniek heeft gemaakt. En dat zelfs één persoon, dier, landschap of ander tafereel per invalshoek en lichtval een totaal nieuw gezicht kan krijgen. Daarom werk ik liever van een foto, omdat een foto de tijd even stil zet. Hoe kan je de werkelijkheid schilderen, als die steeds verandert met de stand van de zon en elke beweging.

Ik heb mijn laatste schilderij in opdracht bijna af. Het is voor mijn oudste kleinkind en  zijn vriendin. Ik ga nu alvast kijken naar andere onderwerpen die me aanspreken op het internet. Misschien kom ik daar mooie foto’s tegen die me raken en die ik wil naschilderen.

Maar als er één van mijn lezers of lezeressen is, die graag een schilderij of tekening wil van een persoon of dier, laat het me dan gerust weten via mijn mail

Ik ben niet duur. Het gaat mij niet om geld. Ik schilder en teken voor mijn plezier. Ik bied mijn diensten aan tegen materiaal- en verzendkosten. Zolang ik geen verdere opdrachten krijg, schilder ik vrolijk voor mezelf verder.