Hoe het salafisme zich een weg zoekt binnen de moslim-gemeenschap

Mijn herstel verloopt uiterst langzaam. Soms denk ik zelfs dat er weinig schot in zit en dat ik misschien niet genoeg oefen. De nachten zijn het moeilijkst. Dan lig ik nogal eens wakker in de heel vroege ochtenduurtjes. Ahmad zet voor mij een potje koffie klaar dat ik alleen maar op het vuur hoef te zetten.

Vanmorgen las ik het volgende artikel en ik beluisterde en bekeek de daarin geplaatste link naar de uitzending van nieuwsuur.

Ik geloof dat er veel jongeren zijn die snakken naar zingeving in hun leven en daarbij  willen terugkeren naar de bron van hun geloof. Zij raadplegen daarvoor internet en komen soms terecht in zaaltjes, waar jonge mensen uit hun midden prediken. Zoals bijvoorbeeld een exvoetballer en een exrapper, die beiden nu het geloof hebben omarmd en hun oude leven (dat ze nu als zondig zijn gaan zien) hebben afgezworen. Ik twijfel niet aan de oprechtheid van hun motieven en hun ijver en enthousiasme om de boodschap van het schitterende van de islam als levenswijze te verspreiden.

Wat ik jammer vind is dat zij jongeren niet alleen vertellen dat bijvoorbeeld het beluisteren van muziek en het nuttigen van alcohol zondig zouden zijn, maar ook dat het zijn in gezelschap van mensen die daar wel mee bezig zijn ook een zonde is. Dit zou in de Nederlandse en andere westerse landen betekenen dat je heel veel gezelschap zou moeten vermijden. Ook worden uiterlijkheden als kleding benadrukt, hetgeen met name voor meisjes en vrouwen grote gevolgen heeft. Zij gaan zich anders kleden en kiezen om die reden zelfs een ander beroep.

Ik heb de jonge mannen niet horen prediken. Ik was er niet bij. Daarom kan ik niet oordelen over het totaal van de boodschap die zij verspreiden. Mogelijk is een eenzijdig beeld gegeven door de makers van het programma van nieuwsuur, zoals de predikers zeggen in hun reactie op het programma.

Toch blijf ik met mijn gevoel zitten dat deze ‘opleving van de islam’, zoals deze zich voordoet, niet alleen in ons land maar ook in landen ver hier buiten (zoals bijvoorbeeld Indonesië) wordt aangestuurd en gefinanciëerd door het salafisme uit Saoedi Arabië. Goedwillende en oprechte mensen die zich een weg zoeken om het goede te doen in hun leven worden hier het slachtoffer van.

Ikzelf ben nu sinds 40 jaar moslim. Ik bestudeerde en bestudeer mijn geloof intensief. Ik beschouw daarbij de Koran als de enige betrouwbare gids. De Koran moet soms letterlijk en soms overdrachtelijk gelezen worden. Daarnaast zijn er de Hadith (overleveringen) uit het leven van de profeet Mohammed. Deze zijn vele jaren na het leven van de profeet opgetekend en ze zijn minder betrouwbaar als gids voor het leven.

Sommige hadith zijn in overeenstemming met wat in de Koran geschreven staat en andere zijn niet in overeenstemming en zelfs in tegenspraak ermee. Salafisten baseren zich in hun geloofsbeleving en wat betreft de regels die ze elkaar opleggen voor een aanzienlijk deel op de hadith en kunnen daarom dingen beweren die nergens in de Koran worden voorgeschreven.

En hier ontstaat de kloof tussen een groep moslims die zich alleen wil baseren op de Koran wat betreft leefregels en degenen die dat met een grote nadruk op de hadith doen. Daarnaast is er een grote groep moslims die zelf de islam niet bestuderen maar voor hun kennis van de islam vertrouwen op wat geloofsgenoten prediken. Zij vallen momenteel veelal in handen van salafistische predikers.

Zonder af te willen doen aan het recht van mensen om te geloven wat zij willen, wil ik hier concluderen dat ik het jammer vind dat zoveel mensen nu regels en onnodige beperkingen krijgen opgelegd die vooral uiterlijkheden betreffen. Als je de hadith bestudeert kom je daarin regels en voorschriften tegen die nergens in de Koran staan en die het leven van de goedwillende gelovige onnodig beperken en bemoeilijken. Sommige van die regels zijn pre-islamitisch en cultuurbepaald. Daar zijn grote en kleine regels onder. Voorbeelden daarvan zijn de besnijdenis van vrouwen, het stenigen in geval van overspel. Kleinere voorbeelden zijn het verbod op het luisteren naar muziek. De  Koran verbiedt wel het nuttigen van alcohol, maar zegt nergens dat je het gezelschap van degenen die dat wel doen zou moeten vermijden.

Het hardnekkig vasthouden aan de hadith en deze in geval van twijfel laten prevaleren boven de regels die zijn aangegeven de Koran is naar mijn mening de oorzaak van verwarring onder moslims en de steeds grotere kloof die ontstaat tussen moslims en anders denkenden.

Een moslim kan zichzelf zijn in onze maatschappij zonder dat de ander, die een andere levensvisie heeft, daar last van hoeft te hebben en zonder dat de moslim last hoeft te hebben van de ander. Het je afzonderen op wat voor manier dan ook van de maatschappij waarbinnen je leeft is mijns inziens niet de weg die leidt tot meer vrede. Het salafisme beoogt segregatie en dit politieke doel staat naar mijn mening ver af van de islam als geloofsovertuiging.

Ik vind het jammer dat goed willende mensen, met name jongeren en minder goed opgeleiden die op de imam vertrouwen voor de antwoorden van wat goed zou zijn of slecht, een speelbal van worden van deze politieke strijd.

Bidden en smeken

Ik doe het nog steeds, bidden. Zij het niet meer zo langdurig als in eerdere fasen van mijn leven. Na het verplichte (Arabische) gedeelte van het islamitische gebed mag je desgewenst een smeekbede doen: dat wil zeggen iets vragen aan de Schepper met je eigen woorden.

n.b. Sommigen vragen zich af wat het voor nut kan hebben om vijf keer per dag telkens weer dezelfde Arabische tekst op te dreunen. Voor mij heeft dat nut, al was het alleen maar vanwege de geruststellende en kalmerende uitwerking die dit ritueel op mij heeft. Zie het als iets soortgelijks als het telkens herhalen van mantra’s, wat hindoes plegen te doen. Het reciteren van verzen uit de koran kan je vergelijken met het innemen van een medicijn. Je weet niet wat erin zit, maar het werkt helend. Het verlicht zielenpijn, het kan twijfel wegnemen bij het nemen van beslissingen en het kan inspireren tot daden. Het kan leiden tot zelfreflectie.

Na het bidden kan je desgewenst iets vragen. In de moskee wordt dat gemeenschappelijk gedaan, waarbij één persoon een smeekbede doet namens alle aanwezigen. Die smeekbeden kunnen soms mijn hart raken maar dikwijls helemaal niet. Waar ik me weleens over verbaas is dat sommigen alleen het beste wensen voor andere moslims of zelfs alleen hun eigen familie. Hoezo?, denk ik dan. Waarom niet gelijk het beste wensen voor de hele wereld, voor alle mensen en dieren en het plantenrijk?

Een ieder mag natuurlijk wensen wat hij of zij wil. Ik doe alleen elke ochtend na het ochtendgebed een smeekbede (naast andere momentjes op een dag dat ik in mezelf ‘praat’ met de Schepper die dichter bij mij is dan mijn halsslagader).

Ik smeek om verlichting van de pijn van alle mensen en vooral kinderen en dieren die zich niet kunnen verweren. Pijn die zij onnodig lijden door het toedoen van anderen, overal ter wereld. Soms huil ik bij de gedachte aan vooral de kinderen. Dat Allah hun pijn mag verlichten met Zijn oneindige en troostende Liefde. En nog liever dat Hij de pijn laat stoppen. Dat degenen die anderen pijn doen tot inkeer komen en stoppen met het pijnigen van anderen. Dat Hij ons allemaal de weg wijst naar hoe wij vreedzaam kunnen samenleven en de aarde behouden. Ik dank Allah voor het mooie leven dat Hij mij nu geeft en ik vraag om vergeving van mijn tekortkomingen.

Reactie op oud stukje van mij (‘mijn islam en soefisme’)

Islam heeft een toenemende invloed op ons dagelijks leven en is een veelbetekenende uitdaging voor de hoekstenen van onze westerse samenleving, zoals vrijheid, democratie, mensenrechten en gelijkwaardigheid van de geslachten.We zijn dagelijks getuige van geweld, onderdrukking en groeiende eisen in naam van de islam.Wereldwijd lijden zowel moslims als niet-moslims onder de ISLAM en telkens zijn vrouwen de grootste slachtoffers:kindhuwelijken, gedwongen huwelijken, anti-vrouwengeweld, opsluiting en afscherming van de buitenwereld, eergerelateerd geweld, polygamie, gedwongen seks, genitale verminking,enz… In de islam is de vrouw onderworpen aan de man.Vrouwen worden als een soort minderjarigen beschouwd die altijd van een man afhangen. Daartegenover staat dat een vrouw aan haar man moet gehoorzamen. Indien nodig moet een man zijn vrouw “tuchtigen” om haar op het rechte pad te houden, zoals ouders dit doen met hun kinderen. Omgekeerd geldt dit niet; een man moet niet aan zijn vrouw gehoorzamen en het is ook haar verantwoordelijkheid niet om hem op het rechte pad te houden en zo nodig te “tuchtigen”(“De man heeft het recht zijn vrouw te slaan bij ongehoorzaamheid ”/Koran- 4, 34). Zij mogen zelfs niet eens meer zelf kiezen hoe ze gekleed gaan.Ze mogen niet eens zelf bepalen of ze de deur uitmogen; het is haar mannelijke voogd, die bepaalt of ze dit wel of niet mag.(“Aan de vrouwen van de profeet/1400 jaar geleden/ werd bevolen om thuis te blijven, en slechts vanachter een gordijn met mannen te praten” /Koran-33:33, 53, 59). Mannen die goed doen voor Allah, krijgen in de hemel maagden; wat de vrouw krijgt, lees je niet.De profeet Mohammed zei tegen vrouwen dat ‘zij de meerderheid van de bewoners van de hel zijn’. Toen zij vroegen waarom, zei hij dit: “Jullie vloeken vaak en zijn jullie echtgenoten ondankbaar. Ik heb niemand gezien die meer tekortschiet in verstand en religie dan jullie.” (Sahih Bukhari 1:6:301)…“De meerderheid van de helbewoners zijn vrouwen”/Bukhari-7 62 126.. .

De Koran(een leidraad voor alle tijden en plaatsen) is overduidelijk geen boek dat respect voor meisjes en vrouwen predikt:“En de mannen hebben een rang boven haar en God is machtig en wijs”(Koran 2:228)…“De vrouw kan minder argumenteren in discussies dan de man”(Koran-43:18)…“De vrouw erft de helft van wat haar broer erft; de vrouw erft een kwart van wat haar man achterlaat indien hij geen kinderen heeft en het achtste deel indien hij die wel heeft” (Koran-4:11, 12)..“Een man kan huwen met een meisje dat niet geslachtsrijp is”(Koran- 65, 4)…“Moslim-vrouwen mogen nooit met niet-moslims trouwen ”(Koran-2:221)….“De erfenis van een vrouw is de helft van die van een man”(Koran- 4, 176).…“Het getuigenis van een man is dat van twee vrouwen waard ”(Koran- 3, 282)…De vrouw dient beschikbaar te zijn voor de seksuele bevrediging van de man…“Een vrouw mag alleen seksuele betrekkingen hebben met haar echtgenoot (wanneer hij dat wenst); de man mag betrekkingen hebben met een onbeperkt aantal vrouwen: vier echtgenoten en zoveel slavinnen als hij zich kan veroorloven (Koran-. 23: 1-6 ; S. 70: 28-30; 6 4:3). Dat is tevens een gruwelijk onrecht tegenover miljoenen slavinnen, die zich natuurlijk niet konden verzetten tegen verkrachtingen door hun meesters… Een vrouw die verkracht is in een islamland wordt behandeld als dader.Zij heeft overspel gepleegd en verdient zweepslagen of steniging als straf.De verkrachter vrijwel altijd vrijuit gaat wegens gebrek aan het vereiste bewijs, dat moet worden geleverd door vier getuigen, die de seksuele daad met eigen ogen gezien hebben.Verkrachte meisjes worden ook vaak vermoord, om de eer te redden van de familie…“Uw vrouwen zijn een akker voor u, zo komt dan tot uw akker zoals gij maar wilt”(Koran- 2:223)…Erg veel analytisch vermogen is hier niet nodig. Met een pietsje verstand zou toch iedere moslimvrouw die dit leest per direct van haar geloof moeten afvallen…Moslima,bevrijd uzelf en verlaat de islam! ….http://hhhhszrzlj3.blogspot.nl/2017/09/de-koran-is-al-1400-jaar-bezig-om-de.html

en mijn reactie op zijn reactie:

Beste Max, bedankt voor je uitvoerige reactie. De dingen die je noemt aangaande rechten van vrouwen zijn zeker wel steekhoudend. Maar dit geldt met name als je wat in de Koran staat al te letterlijk neemt. Misschien heb je over het hoofd gezien dat daarvoor in de Koran zelf wordt gewaarschuwd. Er staat namelijk ook dat sommige dingen letterlijk moeten worden opgevat en andere overdrachtelijk. Ook moet je wat staat in de hadith van overleveraars als Buchari niet verwarren met wat in de Koran staat. Alles wat opgetekend is blijft mensenwerk en dit geldt helaas voor alle heilige en andere boeken. Helaas hebben vrijwel alle religies (en het christendom, jodendom, katholicisme of hindoeïsme vormen daarop geen uitzondering) een sterk patriarchaal karakter, wanneer ze eenmaal voortbestaan als een instituut met starre regels. Er is een verschil tussen geloof en religie. Lees daarom ook mijn andere artikelen over religie, zoals als religie eng wordt

Ik heb ook jouw artikel gelezen via de link waarnaar jij verwijst. Ik denk dat extreem ‘zwart-wit’ denken, zoals jij daarin doet en het afschilderen van moslims die als emigranten en vluchtelingen hierheen zijn gekomen als infiltranten met een vijandig doel even gevaarlijk is als het ‘gedachtegoed’ van idioten als de wahabisten van ISIS. Pas daarvoor op. Probeer liever bruggen te slaan in plaats van mensen uit elkaar te drijven.

Het boezemt me toch een beetje angst in, deze reactie van Max zonder achternaam. Het stuk over hoe er door veel moslims met vrouwenrechten wordt omgegaan vanwege een al te letterlijke of soms zelf foutieve interpretatie van de Koran riep aanvankelijk mijn sympathie op. Het zijn namelijk dezelfde bedenkingen die ik heb aangaande hoe er in sommige culturen wordt geredeneerd onder het mom van islam.

Maar de link die hij stuurt en die verwijst naar een blog dat hij geschreven heeft vind ik angstaanjagend. Als wij westerlingen zo gaan denken als hij het afschildert in dat stuk, dan is een oorlog (een burgeroorlog wel te verstaan) niet ver van ons weg. We kunnen het wahabisme (wat een relatief nieuwe stroming is binnen de islam) en de uitwas daarvan, de ISIS, niet verwarren met de islam zoals deze oorspronkelijk ontstaan is. Net zo min als we de kruistochten en de inquisitie van een paar honderd jaar geleden moeten verwarren met het christendom zoals dat gepredikt is door Jezus.

Door de geschiedenis heen en ook nu nog worden er afschuwelijke dingen gedaan onder het mom van geloofsverschillen en verschillen in waarden. Maar het werkelijke probleem ligt bij een politieke machtsstrijd die altijd en eeuwig gaande is. Het geloof, of eigenlijk het verschil in religie of levensopvatting, wordt daarbij alleen aangegrepen als een excuus.

Laten we niet in deze valkuil vallen en vooral beseffen dat we allemaal mensen zijn met dezelfde behoeften. Religie of geloof is voor sommigen slechts een middel om dichter bij God te komen (en er is er maar Één, welke religie je ook belijdt). Ook een ongelovige streeft er in de regel naar om het goede te doen voor zijn omgeving. Wat men het ‘geweten’ noemt is voor sommigen gelijk aan de ‘Stem Gods’. In die zin kunnen we het eens zijn. Laten we liever samenwerken en letten op overeenkomsten in plaats van op verschillen.

Als religie eng wordt

Geloof in de Schepper is in mijn ogen iets moois. Het geloof en vertrouwen in een Opperwezen heeft mij de kracht gegeven om veel narigheid en onrecht te doorstaan.

Maar wat ik ook gezien heb en nog zie zijn de vervelende consequenties van geloof, wanneer dat ontaardt in een bolwerk van strakke en enge regels die niets te maken hebben met goedheid, harmonie, rechtvaardigheid en vrede. Die enge regeltjes die mensen zichzelf opleggen en dan vastleggen in een soort van zelf verzonnen wetboek komen voor in alle godsdiensten en het vreemde is dat ze bij diverse godsdiensten getuigen van een identieke kortzichtigheid en wreedheid.

Hoe komt het toch dat zowel het christendom, het hindoeisme, het jodendom als de islam nare kanten begint te vertonen zodra mannen die zich opwerpen als priesters, schriftgeleerden, imams en pandits regels gaan stellen die ontleend zijn aan geen enkel heilig boek. Regels die zijzelf verzonnen hebben en in de regel een sterk patriarchaal en vrouwonvriendelijk karakter dragen, soms zelfs kindonvriendelijk, dieronvriendelijk en seksonvriendelijk. Er zijn voorbeelden te over.

Vrouwen die volgens sommige hindoe geleerden in aparte hutjes dienen te wonen onder erbarmelijke omstandigheden als zij menstrueren. Vrouwen die nog niet zo lang geleden zich levend dienden te verbranden samen met hun overleden echtgenoot. Vrouwen die als slaaf gehouden worden in het huis van hun schoonmoeder, omdat dit als wettig geldt binnen het sommige varianten van het hindoeisme. Kinderen die in hokken worden verstopt voor de buitenwereld, omdat zij gehandicapt zijn en dit wordt gezien als een straf van de goden en dus als een schande voor de ouders.

Kinderen die getuchtigd worden bij het geringste foutje, omdat in de bijbel zou staan dat dit goed is. Vrouwen die niet moge deelnemen aan politiek en andere openbare ambten, maar zich netjes horen terug te trekken in hun keukens.

Strenge kledingvoorschriften die in de regel met name gelden voor vrouwen, zowel onder christenen, joden, hindoes, katholieken als moslims. Momenteel krijgt de gezichtsbedekkende sluier van sommige moslimvrouwen, die men heeft wijsgemaakt dat dit een voorschrift is uit de islam, veel aandacht. Maar ik kan me nog herinneren dat ik als klein meisje de ‘zwijgdood’ kreeg in de klas, omdat de non het niet accepteerde dat ik geen rokje over mijn lange broek droeg. Diezelfde non sloot een ander klein meisje op in het kolenhok, omdat zij niet kon schrijven, maar wat kraste op haar papier. In de klas kon je het arme kind horen schreeuwen in doodsangst in dat donkere kolenhok. Waarschijnlijk had zij een leerachterstand en was zij mentaal niet in orde, maar daar had de non geen oog voor.

Om maar te zwijgen van de misstanden binnen de katholieke kerk en de gruwelijke vervolgingen van ‘ongelovigen’ ten tijde van de inquisitie.

En nu jaagt een enge versie van wat men ‘islam’ noemt, het salafisme met zijn griezelige en wrede uitwas IS, mensen de stuipen op het lijf. In de naam van Allah worden mensen gedood en mishandeld, worden kinderen geïndoctrineerd en anders gelovende vrouwen als seksslaven misbruikt.

Deze uitwassen hebben niets te maken met de boodschap die 124 000 profeten in de geschiedenis brachten. Religie als godsdienst heeft zijn liefde verloren zodra deze vermengd wordt met politiek en machtsvertoon, met het lelijke ego van mensen die haten. En dat is nu aan de hand. Overal ter wereld staan mensen tegenover elkaar met steeds grimmiger gezichten. Zelfs op de kleuterschool worden kinderen geïndoctrineerd om andersdenkenden te haten. Mensen die zich moslim noemen en dingen beweren als dat vrouwen die hun wenkbrauwen epileren naar de hel gaan krijgen een podium en hun belachelijke stellingname wordt in media gedeeld. Imams die beweren dat mensen die vriendschappen sluiten met anders gelovenden ook naar de hel moeten eveneens. De kortzichtige ideeën van onverdraagzame geloofsfanaten worden breed uitgemeten in de media om de haat tegen de islam verder aan te wakkeren.

Over en weer is er nu wantrouwen tussen moslims en niet-moslims zonder dat daar een goede reden voor is. In de moskeeën wordt geld gepompt door salafistische organisaties en imams worden ingevlogen om de haatboodschap te prediken.

Daarom wil ik me nu niet profileren als moslim. Het kan zo verwarrend zijn voor mensen. Ik geloof echt dat het beter is uitingen van geloof zo veel mogelijk voor jezelf te houden. We zijn in de eerste plaats mensen die een aardbol delen. Wij dienen goed te zijn voor elkaar, ongeacht kleur, geslacht, geloof, seksuele voorkeur, afkomst, nationaliteit. Dat is voor mij de belangrijkste uiting van een gelovig hart. Respect en liefde voor elkaar. De rest is uiterlijk vertoon met een kwalijk luchtje.

De islam en ik

Jullie horen mij niet zoveel meer over islam als onderwerp. Ik loop rond met wellicht te jeugdige en moderne kleding en niemand zou van mij zeggen dat ik moslim ben. Betekent dit dat ik van mijn geloof ben afgevallen? Nee, helemaal niet. Elke dag dank ik de Almachtige voor de zegen die Hij mij geeft, voor mijzelf, mijn gezondheid en voor mijn kinderen, met wie het (alhamdulillah!) goed gaat. Alle vier zijn gezond en ik ben blij om te zien hoe zij in het leven staan. Ook met mijn vijf kleinkinderen gaat het goed en ik ben er trots op hoe goed mijn kinderen omgaan met de opvoeding van hun kinderen. Ik heb niets te klagen en zou God/ Allah de hele dag kunnen danken op mijn knieën. Ik bid nog steeds volgens de rituelen van de islam en elk jaar vast ik trouw in de maand ramadan. Maar verder merk je aan mij niets van mijn moslim zijn.

Toch is dat anders geweest. Er is een tijd geweest dat ik heel veel uren besteedde aan het bestuderen van de islam, het soefisme en later het reciteren van de Koran in het Arabisch. Er zijn jaren geweest dat ik elke nacht uren voor zonsopgang opstond om twee uur lang te bidden. Dat ik extra gebeden deed, die helemaal niet verplicht zijn in de islam, gewoon omdat ik dat heerlijk vond en omdat het mij veel zielenrust gaf. Die uurtjes voor dag en dauw waren alleen voor mij en deelde ik alleen met mijn twee katten uit die tijd. De kinderen lagen dan allemaal te slapen. Het was een moment van ultieme rust. Ik zal dat prettige gevoel van die nachten nooit vergeten.

Nooit las ik ‘zomaar een boek’, zoals fictie. Ik las alleen maar boeken over de islam en wilde verder geen tijd verdoen met andere zaken. Tv series kijken was in die tijd niets voor mij.

Ik denk dat ik veel kennis heb vergaard in die periode. Ik heb sindsdien nooit meer boeken gekocht over andere onderwerpen.

De dunne en eenvoudig gebonden boekjes links bovenaan zijn de meest indrukwekkende. Zij dateren uit de tijd dat het hele naqhsbandi-gebeuren nog niet commercieel was en mensen boeken uitgaven om kennis te verspreiden in plaats van voor geldelijk gewin. Alle boeken over de naqhsbandileer die ik daarna kocht waren slechts een slap aftreksel van deze oorspronkelijke teksten.

De dunne en eenvoudig gebonden boekjes links bovenaan zijn de meest indrukwekkende. Zij dateren uit de tijd dat het hele naqhsbandi-gebeuren nog niet commercieel was en mensen boeken uitgaven om kennis te verspreiden in plaats van ten behoeve van geldelijk gewin. Alle boeken over de naqhsbandileer die ik daarna kocht waren slechts een slap aftreksel van deze oorspronkelijke teksten.

Nu ben ik lid van de bibliotheek. Ik lees het liefst fictie en geen enkel boek dat ik lees wil ik herlezen. Ik lees ter ontspanning en ik kijk tv ter ontspanning.

Ik denk dat ik ongeveer alles te weten ben gekomen over de islam wat ik wilde weten en dat is voor mij genoeg. Op deze kennis kan ik verder teren tot mijn dood.

sheikh Nazim al Haqqani

sheikh Nazim al Haqqani

sheikh Abdullah ad Daghestani

sheikh Abdullah ad Daghestani

Mijn grote dank gaat uit naar mijn twee grote leermeesters, sheikh Nazim al Haqqani en sheikh Abdiullah ad Dagestani. Die hebben mijn ogen voor altijd geopend. De mooiste boeken die ik ooit las naast de heilige Koran zijn de boeken in de serie ‘Mercy Oceans’. Daarin zijn de sohbets vastgelegd van Sheikh Nazim uit de jaren 80 en 90 van de afgelopen eeuw. Pareltjes van wijsheid. De kennis die ik heb mogen ontvangen uit deze boeken is voor mij meer waard dan die uit mijn psychologiestudie. Of mogelijk kreeg ik daarin de antwoorden op de vragen die niet beantwoord werden tijdens die psychologiestudie. Een en ander past zo prachtig in elkaar…….

Alhamdulillah, mogen deze grote leermeesters voor altijd rusten met de heerlijke geur van het paradijs.

Waarom die ‘godsdienstoorlog’?

( 3:84 )   Say, “We have believed in Allah and in what was revealed to us and what was revealed to Abraham, Ishmael, Isaac, Jacob, and the Descendants, and in what was given to Moses and Jesus and to the prophets from their Lord. We make no distinction between any of them, and we are Muslims [submitting] to Him.”

Hier in de derde sura van de Koran (sura al Imran) nog een keer in dezelfde woorden wat ook al te lezen stond in de twee sura van de Koran (sura al bakkara).

Alle profeten kwamen met dezelfde boodschap. Het onderscheid in de diverse geloven is door mensen gemaakt. Met alle ellende tot gevolg.

 

Letterlijk (onoverdrachtelijk) en zinnebeeldig

( 3:7 )   It is He who has sent down to you, [O Muhammad], the Book; in it are verses [that are] precise (N.B. in Nederlandse vertaling onoverdrachtelijk)– they are the foundation of the Book – and others unspecific (in Nederlandse vertaling zinnebeeldig). As for those in whose hearts is deviation [from truth], they will follow that of it which is unspecific, seeking discord and seeking an interpretation [suitable to them]. And no one knows its [true] interpretation except Allah. But those firm in knowledge say, “We believe in it. All [of it] is from our Lord.” And no one will be reminded except those of understanding.

Dit is te lezen in de derde sura van de Koran, sura Imran.

Allah zegt in het Boek dat sommige delen letterlijk bedoeld zijn en andere zinnebeeldig. Ik denk dat veel van de verwarring en onenigheid onder mensen die zich moslim noemen veroorzaakt wordt door een verschil in interpretatie van de tekst. En dan is het vooral van belang welke delen van de tekst letterlijk en welke zinnebeeldig zijn bedoeld. Daarover bestaan misverstanden en verwarring onder moslims. En die  verwarring en onenigheid onder moslims roepen bij niet-moslims dan weer wantrouwen op die soms tot haat kan leiden.

Want de vraag is natuurlijk welke delen van de tekst zinnebeeldig bedoeld zijn en welke overdrachtelijk.

Sheikh Nazim zei tijdens zijn leven: ‘hoe groter je ‘iman’ (de sterkte van je geloof), hoe groter het begrip van de Koran. Het is dus niet iets dat je kan verkrijgen door veel studie, maar het is iets dat je verkrijgt door je hart steeds meer open te stellen voor Allah. En daarbij dan te waken voor wat de Shaitan en je nafs (ego) je influisteren. Dat leer je niet uit boeken en niet door 7 jaar in Mekka te studeren. Maar door eerlijk naar je eigen gedrag te kijken. De Jihad ul Nafs, ook wel Jihad ul Akbar genoemd (de grootste jihad).

Godsdienst mag geen dwang kennen

Het ‘troonvers’ ofwel Ayat ul Kursi is een veel gelezen vers uit de Koran, een vers dat  veel moslims in het Arabisch uit hun hoofd kennen en graag reciteren.

( 2:255 )   Allah – there is no deity except Him, the Ever-Living, the Sustainer of [all] existence. Neither drowsiness overtakes Him nor sleep. To Him belongs whatever is in the heavens and whatever is on the earth. Who is it that can intercede with Him except by His permission? He knows what is [presently] before them and what will be after them, and they encompass not a thing of His knowledge except for what He wills. His Kursi extends over the heavens and the earth, and their preservation tires Him not. And He is the Most High, the Most Great.

Direct na dit belangrijke vers volgt het volgende vers:

( 2:256 )   There shall be no compulsion in [acceptance of] the religion. The right course has become clear from the wrong. So whoever disbelieves in Taghut and believes in Allah has grasped the most trustworthy handhold with no break in it. And Allah is Hearing and Knowing.

(N.B. Toen ik de betekenis van taghut ging opzoeken op internet, zag ik onder de link naar de definitie die gegeven wordt door Wikipedia direct een aantal links naar salafistische sites. Is het dan gek dat jongeren die een ‘revival’ ervaren van hun geloof en bij hun ouders niet de antwoorden kunnen vinden die ze zoeken en op zoek gaan naar interpretaties van de islam op internet, dat die jongeren dan op een verkeerd spoor kunnen raken en geradicaliseerd worden! Maar dit even terzijde. Over dit onderwerp wil ik het hier nu niet hebben).

Wat ik wil benadrukken is de eerste zin in vers 256. There shall be no compulsion in [acceptance of] the religion.

Hoe duidelijk moet het er staan? Je mag dus volgens de Koran helemaal niemand dwingen om te geloven.

Je mag dus ook geen burgers aanvallen omdat zij niet geloven, of liever gezegd omdat jij denkt te weten dat zij niet geloven.

En ja, er staan passages in de Koran dat je wel moet vechten, maar dat is als alleen als je wordt verdreven uit je woonplaats vanwege je geloof of als je aangevallen wordt vanwege je geloof. Dan is het een plicht om je te verdedigen.

Dat is niet het geval bij alle laffe aanvallen op niets vermoedende mensen die overal plaats vinden onder het mom van Jihad.

Je mag mensen niet dwingen om te geloven en je mag ze al helemaal niet doden, louter om het feit dat ze niet hetzelfde geloof aanhangen als jij. De Koran schrijft dit niet voor, nee veroordeelt het zelfs.

Moslims die punten tellen

Een oude vriend van mij en trouwe lezer van dit weblog (Theo Drieling)  stuitte op internet op de volgende woorden van een moslim:

“Vele mensen, in het bijzonder hindoestaanse moeslims, in Suriname groeten nog steeds met het woord “Slalekoem”. Dit doen zij met volle overtuiging dat het de “nette” manier van groeten is, omdat het volgens hun de islamitische groet is.

Wat ik raar vind, is dat ondanks ze de juiste groet “Assalaamoe ‘alaikoem” zo vaak horen en lezen, toch niet doorhebben dat dat woordje die zij gebruiken gewoon fout is.

Beste moeslims,
Het is van groot belang onze mooie vredesgroet uit te spreken tegen elkaar en dat wel op de juiste manier. Als het verdraaid wordt tot een ander uitspraak, kan de betekenis totaal veranderen. Zo zijn er varianten die iemand de dood toewensen ipv vrede toewensen.
“Slalekoem” is GEEN islamitische groet en het heeft niet dezelfde betekenis als iemand vrede toewensen.
U krijgt pas de zegeningen voor het uitspreken van de vredesgroet, als deze op de juiste manier wordt uitgesproken. Alles dat afwijkt is fout.

Hieronder ziet u enkele varianten met hun betekenis:
Assalaamu alaikum – Peace be with you
Asa alaikum – May you long for happiness
Asaamu alaikum – Death be with you
Saamu alaikum – Destruction be with you
Sala le kum – May you be cursed
U ziet het, door het zeggen van “Sala le kum” oftewel “Slalekoem” wenst u een vloek over de andere persoon.
Moge Allah Azzawajal ons behoeden hiertegen,
Moge Hij ons de kans geven om onszelf steeds te verbeteren,
En Moge Allah Azzawajal ons de kracht geven om onze ego (tweede grote vijand van de mens) aan een kant te schuiven tijdens het krijgen van correcties en deze met de juiste intentie te accepteren en toe te passen.
Aamien ❤️
Assalaamoe alaikoem”

En Theo vraagt mij daarover het volgende:

Is dit nu de moslimvariant van een Jehova’s getuige? Is het muggenzifterij, dan wel mieren… op laag water zoeken? Of is dit de gedachtengang van de gemiddelde volgeling van de Islam?
In ieder geval heb ik de indruk dat dit geschreven is door een persoon die niet bij machte is om de complexiteit van zijn godsdienst te relativeren, die niet de essentie maar de bijzaken verheerlijkt.
Vooral de laatste alinea -omtrent het ego- vind ik intrigerend. Is dit de psycheduiding van de Islam of wat dan wel?
Ben benieuwd wat jij er van vindt! ????

Mijn reactie hierop is de volgende:

Ik kan niet beoordelen of het rijtje voorbeelden van varianten op ‘asalamu aleikum’ in het stuk van de schrijver en de vertaling daarachter correct is. Mijn kennis van het Arabisch is niet toereikend. Maar wat mij wel in gedachten schiet is dat Allah geen muggenzifter is die let op de fonetische uitspraak van een woord. Allah kijkt in het hart van mensen. Wat belangrijk is bij elke uitspraak die je doet of handeling die je verricht is de intentie erachter. Als jij in je hart iemand vrede wenst en je zegt het fout (of je slikt de helft van de klinkers in), dan telt datgene wat je in je hart wenst en niet wat er uit je mond rolt. Iemand met een spraakgebrek of een stotteraar zou anders ook afgerekend worden op zijn ‘fouten’. Het gaat dus om wat je wil zeggen.

Iets anders is natuurlijk als je expres een woord zou verdraaien met een kwade intentie. Daar wordt wel aan gerefereerd in de Koran. Dat je iets zegt dat goed in de oren klinkt van de toehoorder, maar dat met opzet een heel andere betekenis heeft die de ander niet door heeft. Maar dat is ongetwijfeld niet het geval bij de mensen die de vredesgroet niet ‘netjes’ uitspreken.

Waar mij vooral opvalt in dit stuk zijn de woorden die ik hierboven vet gedrukt heb: ‘U krijgt pas de zegeningen voor het uitspreken van de vredesgroet, als deze op de juiste manier wordt uitgesproken. Alles dat afwijkt is fout.’

Hiermee gaat de schrijver van dit stuk dus eigenlijk ‘op de stoel van Allah zelf zitten’ en bepalen of iemand al dan niet zegeningen zal krijgen van het uiten van de foutief uitgesproken vredesgroet. Dat vind ik tenenkrommend.

Een heel strenge moslim zou hierover zelfs kunnen zeggen dat het shirk is. Het toekennen van goddelijke eigenschappen aan iets of iemand anders. In dit geval dicht de schrijver zichzelf de goddelijke eigenschap toe om te oordelen of iemand zegening verdient van de Almachige voor zijn foutief uitgesproken vredeswens.

En dan kom ik bij het volgende punt dat veel voorkomt onder moslims waar ik moeite mee heb. Het punt van ‘punten tellen’. Veel moslims moedigen elkaar aan om vooral dit of dat te doen. Als je dit doet krijg je zoveel zegeningen en als je dat doet zoveel, etc. Ze halen die informatie dikwijls uit de hadith.

Grote soefies als Rumi en Rabia van Basra zeiden al woorden van de volgende strekking tot Allah: (n.b. vertaald hier in mijn eigen woorden) O Allah, als ik alle goeds dat ik doe verricht om uw hemel te verdienen, geef me dan de hel. Ik wil alleen maar goeds doen uit liefde voor U.

Jezus zei ook woorden als: ‘Laat de linkerhand niet weten wat de rechterhand geeft aan goeds’.

We moeten dus naar mijn mening helemaal niet bezig zijn met punten verzamelen om zegen te krijgen!

Verder schrijft Theo: Vooral de laatste alinea -omtrent het ego- vind ik intrigerend. Is dit de psycheduiding van de Islam of wat dan wel?

Het gaat over dit stuk: En Moge Allah Azzawajal ons de kracht geven om onze ego (tweede grote vijand van de mens) aan een kant te schuiven tijdens het krijgen van correcties en deze met de juiste intentie te accepteren en toe te passen.

De ego of nafs is inderdaad een belangrijk thema in de islam. Het ego kunnen we dan zien als een ‘eigen willetje’ van de mens dat nogal eens in tegenspraak kan zijn met wat Allah van de mens wil en wat ook de ziel (die zuiver is) van de mens wil. Het soefisme binnen de islam kan (net als bijvoorbeeld het Buddhisme) gezien worden als het trachten ‘eronder te krijgen’ van de nafs of het ego.

In bovenstaand citaat van de schrijver wordt gerefereerd aan het ego dat aan de kant geschoven zou moeten worden om de kritiek te kunnen verdragen. Nog een puntje bij veel moslims. Er komt veel wedijver voor. Wie weet het beter en wie is de grootste sheikh, wie heeft de langste baard, etc 😉

Echter de ‘strijd tegen het nafs’, ook wel ‘jihad ul akbar’  genoemd is heel belangrijk. Zoals onder soefies gezegd wordt: ‘Sterven om weer geboren te worden’. En dat sterven betreft dan de dood van de nafs, zodat de schoonheid van de ziel die met Allah verenigd wil zijn kan verrijzen. Ofwel: zodat de ziel als een druppel kan verdwijnen in de oceaan van Allah’s oneindige liefde.

Ramadan maakt harten zacht

Het wordt door veel moslims opgemerkt. In de ramadan wordt het hart van velen verzacht en dat geeft de ramadan dan ook dat zoete gevoel. Een zacht hart ontspant en maakt gelukkig en geeft vrede.

‘En die bomaanslag in Afghanistan dan op de eerste dag van de ramadan?’ zou je kunnen  vragen. Mensen met een hart dat afgesloten is voor elk gevoel van liefde zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn en deze mensen verpesten het voor de anderen. De klappen van het leven in combinatie met een aangeboren manier van reageren op de wereld kunnen mensen zo maken.

Ik wil het hebben over wat het vasten in het algemeen met ons doet en dat is positief. Het maakt het hart zachter en vergroot de compassie.

Ik bedacht me dat gisteren tijdens het bidden. En direct kwam er een soefi-verhaal in mijn gedachten. Een soefi-verhaal moet je vaak overdrachtelijk zien en niet letterlijk nemen. Het verstand bevat een kopje aan kennis en het hart kan een oceaan bevatten, maar dan moet je dat verstand, dat grotendeels op conditionering berust, wel loslaten.

Hier komt het verhaal, verteld in mijn eigen woorden:

Voordat wij geboren waren bevonden onze zielen zich in het zielenrijk, een plaats waarheen onze zielen ook zullen terugkeren na onze dood. Toen wij nog in het zielenrijk waren en nog niet geboren op deze wereld, stelde de Heer der Werelden de vraag aan elke ziel: ‘Wie ben ik en wie ben jij?’ De ziel antwoordde: ‘Ik ben ik en jij bent jij.’ Hierop liet de Almachtige die ziel verblijven in de ‘vallei van ondraaglijke hitte’ voor duizenden jaren. Vervolgens vroeg Hij opnieuw: ‘Wie ben ik en wie ben jij?’ het antwoord was nog steeds: ‘Ik ben ik en jij bent jij’. Hierop liet de Schepper de ziel verblijven in de ‘vallei van ondraaglijke koude’ voor opnieuw duizenden jaren. Weer stelde Hij de vraag: ‘Wie ben ik en wie ben jij?’ en opnieuw kreeg Hij het antwoord: ‘Ik ben ik en jij bent jij’. Tenslotte liet De Genadevolle de ziel verblijven in de ‘vallei van honger’. Na vele jaren daar verbleven te hebben kreeg de ziel opnieuw de vraag: ‘Wie ben ik en wie ben jij?’ En nu antwoordde de ziel: ‘U bent mijn Heer en ik ben uw nederige dienaar.’

Op de dag der beloften hebben alle zielen in het zielenrijk beloofd Allah (of God of hoe je de Almachtige maar noemen wilt) te dienen. Tijdens het leven op aarde zijn sommigen dat vergeten. Door ervaringen kunnen wij herinnerd worden aan het bestaan van onze Schepper, die niet geboren is en nooit sterft, maar er altijd geweest is en altijd zal zijn. Honger is een sterke prikkel om je het bestaan van de Almachtige te herinneren.