Over Monique

Nederlandse vrouw in rust met een sterke neiging tot schrijven. Schrijf voor mijn eigen plezier, maar leuker wordt het voor mij als mensen het lezen en wel eens willen reageren.

Goed nieuws

We zijn gebeld door de asesoría (het kantoortje dat de omzetting van ons kenteken regelt) dat zij het probleem van het verschil in homologatienummer op de auto en op mijn autopapieren hebben opgelost! We moeten nu alleen nog wachten tot de nieuwe autopapieren met het goede nummer erop vanuit Nederland naar hun zijn toegestuurd. Vanaf dat moment zullen we weer mogen rijden en zullen we de volgende stappen kunnen nemen voor het verkrijgen van het Spaanse kenteken op Ahmads naam. Wat een opluchting. Nu hoeven we ook onze reis naar Nederland waarschijnlijk niet uit te stellen.

Ik ben blij dat we de hele zaak administratief hebben laten afhandelen door de asesoría. Waarschijnlijk hebben zij veel kortere lijnen naar allerlei instanties. Het hele gedoe zit in de prijs inbegrepen die we hen betaald hebben.

In de tussentijd vermaken we ons hier binnen- en buitenshuis. Het is lekker weer, hoewel te koud en winderig voor eventuele strandgangers, maar lekker om te wandelen en even in de zon te zitten.

Ik zag laatst een raar insect op ons terrasje. Het had het zachte fluwelige lichaam van een bij, maar het was fel oranjerood van kleur met zwarte voelsprieten. Nooit eerder gezien, dit beestje…

20180507_161028

Heb inmiddels ontdekt wat voor een insect dit is. Wordt hier en hier beschreven.

Wachten…..

Zolang er geen nieuws is over mijn auto van het  RDW en ook niet van de gestoría, het kantoor dat wij betaald hebben om de omzetting van het kenteken te regelen, moeten wij onszelf zoet houden in dit dorp.

Elke dag maken we een wandelingetje. Arm in arm zo lopen is heel genoeglijk.

en altijd zie ik wel wat moois.....

en altijd zie ik wel wat moois…..

Morgen moet Ahmad naar het ziekenhuis in Malaga om bloed te prikken. Hij moet daarvoor reizen via een omweg met bus en metro. Het zal een lange tocht voor hem worden.

Nieuw projectje

Nu het voorlopig even klaar is met mijn geschilder, zoek ik tekenonderwerpen. Ten eerste wil ik mijn eigen tekening gaan natekenen. Een tekening die ik een jaar geleden maakte, maar die ik nu om onduidelijke reden kwijt ben. Ik ben bang dat ik hem zelf per ongeluk in de papierbak heb gegooid. Ahmad vond hem leuk en voor hem ga ik hem opnieuw tekenen.

zelfportret

zelfportret

Een daaropvolgend projectje zou deze foto van Noëlle kunnen zijn, die haar vader vandaag deelde in de groepsapp, omdat hij haar er zo leuk uit vond zien. Het moet een tekening worden en geen schilderij, omdat alleen zwart-wit afbeeldingen in hun huis passen……

IMG-20180506-WA0000

Magistrale stralende zon!

Dat zijn woorden uit een voordracht van iemand, die van zich liet spreken in de 70er jaren 80er jaren, Johnny van Doorn ofwel Johnny de selfkicker, schrijver, dichter en voordrachtskunstenaar.

Deze legendarische woorden komen in me op, als ik het weer van vandaag zie. Het is zowel hier als in Nederland stralend weer. Terwijl ik net mijn wasje ophing hoorde ik de talrijke musjes kwetteren en het tevreden gebrom van stemmen van de mensen beneden mij die wonen in dit doodlopende straatje en die als weermannetjes en vrouwtjes naar buiten komen als het zonnetje schijnt. N.B. Ik vraag me vaak af wat ze doen achter hun dichte luiken in hun huisjes wanneer het minder weer is. Hier kan je in de regel nergens naar binnen kijken.

Ahmad en ik zitten min of meer gevangen in dit aangename dorp. We kunnen nog steeds geen kant op met het autootje. Dus een dagje strand zit er niet in.

Ahmad is bezig met zijn ‘cristales’ Hij maakt een servethouder van restjes glas.

mi artesano

mi artesano

Mijn tweede schilderij is af. Althans ik beschouw het als ‘gescheten’. Meer kan ik er niet van maken.

DSC03683 (2)

Zowel ‘Ahmad in de campo in de herfst’ als ‘ik in de campo in de lente’ krijgen een plek in ons huis. Ik denk dat ik daarna hier moet stoppen met schilderen, omdat ik de schilderijen hier nergens kwijt kan en ik ze ook niet mee kan sjouwen naar Nederland. Dus dat wordt: hier voorlopig alleen maar tekenen en in Nederland verder schilderen. Misschien kunnen Ahmad en ik daar onze producten ooit te koop aanbieden op markten. Hier heb je trouwens ook markten. Maar voorlopig kap ik even met de kleuren.

Misschien ga ik vandaag op het balkon wat zon pakken met mijn voeten in een bak water 😉

Have a nice sunny day :-)

Blijdschap van kinderen

Ahmad en ik maken een wandelingetje door het dorp. Altijd leuk. We gaan even op een bankje zitten op een plein. Vijf kinderen zijn heel leuk aan het spelen met niets. Ze rennen met zijn vijven hand in hand heen en weer over het plein en dan draaien ze rondjes om hun eigen as, terwijl ze van links naar rechts wervelen. Ik vind het leuk om naar ze te kijken en zij zeggen ‘hola’ tegen ons.

Ik maak wat foto’s van ze terwijl ze zo bezig zijn met elkaar. Dat vinden zij leuk en we praten even met elkaar. Het zijn vier zusjes en een broertje. Ze hebben nog vier zussen en een broer, maar die wonen in Marokko. Ik maak nog wat foto’s van het vrolijke groepje, waarvoor ze heel graag poseren. Blijf zo vrolijk en onschuldig, denk ik bij mezelf. Lieve kinderen…..

DSC03673 (2)

depri?

De laatste tijd kijk ik graag Nederlandse uitzendingen die ik heb gemist, wat gemakkelijk gaat nu ik VPN heb en net kan doen of ik in Nederland ben.

Het valt me op dat er deze maand heel veel programma’s waren over depressiviteit bij jongeren. Uit onderzoek is gebleken dat zelfdoding een grote oorzaak is van sterfte onder jongeren. Vandaar waarschijnlijk dat er extra aandacht aan gegeven wordt via programma’s als ‘#jesuisdepri’ , ‘tweestrijd’, ‘true selfie’ en ‘in het hoofd van mijn zusje’. Ik bekijk ze allemaal, behalve de laatst genoemde documentaire. Daar zat zo weinig vaart in dat ik het niet kon volhouden te blijven kijken.

Ik vind het gevaarlijk een mening te geven over wat ik zie. Moet wel zeggen dat ik sommigen van de jongeren die in beeld en aan het woord kwamen een ‘schop onder hun kont’ wilde geven. Misschien heb ik daarvan zelf te veel gehad (slaag op kont) en heb ik daar een PTSS aan overgehouden en wil ik ze daarom die schop geven. Dan zie ik daar een psycholoog (collega) zitten die het heeft over negatief zelfbeeld en dat ze best liever voor zichzelf mogen zijn, terwijl ik denk: lief voor jezelf? Je bent juist te lief voor jezelf. Wees wat harder voor jezelf en pak je verwende zelf bij elkaar! Trek jezelf uit die lethargie.

Maar bij anderen kon ik wel merken dat er sprake was van zielenpijn die lam legde. Moeilijke materie…..

Natuurlijk zijn er ook depressieve ouderen. Geen aantrekkelijk tv-onderwerp misschien. Bij jongeren kan je stellen dat er nog een toekomst is, waarin doelen gesteld kunnen worden. Problemen waar ze vaak tegenaan lopen zijn inderdaad een negatief zelfbeeld, onzekerheid en het stellen van te hoge eisen aan zichzelf. Er moet ook zoveel als je jong bent of in ieder geval denkt een jongere dat vaak. Bij ouderen ligt het anders. Er moet juist niet meer zoveel en dat kan een leegte geven en zo kan een oudere ten prooi vallen aan te veel gepeins. Als de oudere spijt heeft van dingen in zijn of haar leven, dan is daar weinig aan te doen. Gedane zaken nemen geen keer. ‘Rien ne va plus’ en dat is frustrerend.  Een oudere heeft te maken met verlies van dierbaren en ook daaraan is niets te doen. Dus het is moeilijker om een depressieve oudere te helpen, denk ik. Vooral als deze verbitterd is. Ga daar maar aan staan. Mensen lopen er met een boog omheen. Maar toch zou het goed zijn om ook aan depressiviteit bij ouderen aandacht te geven op tv, denk ik. We kunnen leren van de verhalen van ouderen. Hoe zij hun leven geleefd hebben en waarover zij wel of niet tevreden zijn. En ouderen kunnen steun vinden in de verhalen van elkaar. Hun eenzaamheid kan op die manier ook worden verlicht.

Dus ik zit te wachten op een ‘je suis depri groep’ voor ouderen op tv. Dat wordt smullen bij omroep max. Voyeurisme van achter de pc.

Herdenking

Vandaag herdenk ik mijn lieve zoontje Imran, die op 4 mei 1986 geboren is en helaas maar vier dagen geleefd heeft. Hij stierf op hemelvaartsdag, 8 mei 1986. Ik heb geen foto van zijn bijzondere gezichtje, alleen een tekening die ik pas een jaar geleden maakte op grond van mijn herinnering.

DSC02426En ik herdenk mijn lieve broer Hans, die overleden is door een zinloze moord op 47-jarige leeftijd.

Hans

Hans

En mijn lieve vader, die overleed toen hij net een maand daarvoor 99 jaar was geworden. Hij was een kerstkindje.

portret van mijn vader, 27 jaar, gemaakt door een vriend tijdens krijgsgevangenschap

portret van mijn vader, 27 jaar, gemaakt door een vriend tijdens krijgsgevangenschap

En natuurlijk alle mannen, vrouwen en kinderen die vroegtijdig zijn overleden door (oorlogs)geweld of door ellendige ziektes of van de honger, overal ter wereld in alle tijden.

Keurig antwoord van RDW

Geachte mevrouw Theunissen,  
                                        
Hartelijk dank voor uw e-mail.

U geeft aan, dat u problemen heeft met de invoer in Spanje. Het typegoedkeuringsnummer in het voertuig komt niet overeen met uw documenten. Dit vind ik erg vervelend voor u.

Het kenteken van uw voertuig is in 2005 rechtstreeks aangevraagd door de importeur. Ik heb daarom geen andere gegevens dan die nu in het register en op uw kentekenbewijs staan. Ik heb uw mail daarom doorgestuurd naar de importeur met de vraag of er bij de aanvraag een foutje is gemaakt en om mij in dat geval de juiste gegevens te sturen zodat ik het register kan aanpassen.

Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Nu nog ff afwachten tot ik daar een geldig nieuw documentje van kan krijgen….En tot die tijd: lopen en met de bus, zoals zoveel mensen. Probleem is hier dat het OV niet al te frequent is….

Geloof

Zoals jullie weten ben ik (nu alweer bijna 40 jaar) moslim. Dat wil niet zeggen dat ik niet ook weleens mijn twijfels heb.

Ik was al gelovig als kind. Het kan heel goed zijn dat ik langs die weg troost zocht. Ik voelde me in het gezin alleen en ongeliefd. Als ik in mijn bedje lag en in gedachten mijn hart uitstortte bij God gaf mij dat rust. Ik zag ook al jong dat er bepaalde verbanden moesten zijn in de wereld om mij heen en ook in mijn eigen binnenwereld die ik niet kon verklaren. Mijn ouders lachten me vaak uit om die gedachten en zagen dat als een bewijs dat ik wereldvreemd was en naïef. Mijn broer had er geen oordeel over. Gedurende zijn hele 47 jarige leven heb ik zijn onvoorwaardelijke liefde voor mij gevoeld, die ik helaas niet kreeg van mijn ouders. Mijn broer (ver)oordeelde niet snel.

Toen ik wat ouder was begon ik de verbanden en wetmatigheden die ik constateerde op te schrijven in een schrift. Ik las boeken over allerlei godsdiensten en filosofieën. Ik constateerde overeenkomsten in wat beweerd werd door verschillende levensvisies/godsdiensten en besloot voor waar aan te nemen wat deze gemeen hadden door alle cultuurverschillen heen. Maar in geen enkele levensvisie herkende ik mezelf volledig. Maar dat er bepaalde universele wetmatigheden bestonden, dat stond voor mij wel vast.

Op 27-jarige leeftijd las ik de Engelse koranvertaling van Marmaduke Pickthall. Er waren passages in de koran waar ik moeilijk in kon geloven, zoals de beschrijving van hemel en hel, maar ik denk dat ik de koran las met de ogen die op dat moment nodig waren om de boodschap te verstaan zoals die bedoeld is. Bepaalde passages in de Koran moet je namelijk letterlijk nemen en andere overdrachtelijk. Ik vond in de koran herkenning van wat ik al jaren aan het zoeken was in heldere bewoordingen en het raakte mijn hart. Ik wilde me onmiddellijk bekeren en heb dat toen ook gedaan.

Enthousiast vertelde ik over mijn geloof. Ik hoopte dat mijn ouders even enthousiast zouden zijn als ik. Helaas stuitte ik alleen maar op een muur van onbegrip. Bij nader inzien kan ik dat begrijpen. Mijn omgeving had uiteraard de koran niet gelezen en zag de islam zoals de moslims in hun omgeving de islam uitdroegen: als een stelsel van starre en in de regel vrouwonvriendelijke en wat achterlijk aandoende regels. Hoe kon ik, als net afgestudeerd psycholoog, kiezen voor zo een vrijheid beperkende godsdienst?

N.B. En dat was in een tijd dat er nog geen vliegtuig door twee torens was heen gevlogen en de islam nog niet eens in een zo kwaad daglicht stond bij veel mensen als nu.

En nu? Ik ben nog steeds moslim en houd me aan de rituelen die worden voorgeschreven in de koran. Die rituelen zie ik slechts als een hulpmiddel voor mezelf om ‘bij de les’ te blijven en Allah/God niet te vergeten. Maar meer is het niet. De rituelen zijn niet datgene waarom het gaat. Elke godsdienst heeft zijn eigen rituelen. Die worden gevaarlijk als deze uitmonden in starre regels, die uitgevoerd worden omwille van de regels. En met name als deze onderhevig raken aan sociale controle: Hoe vaak gaat iemand naar de kerk? Vast iemand wel in de maand ramadan? Draagt iemand een baard of een hoofddoek (n.b. dit is niet eens voorgeschreven in de koran)?

Het gaat voor mij om gedrag. Islam is niets anders dan je wil in overeenstemming brengen met die van Allah/God. In die zin was Abraham een moslim en Jezus en alle andere profeten. In de koran wordt niet gesproken over moslims maar over gelovigen. Geloof stijgt uit boven godsdienst. Er zijn talloze profeten geweest door de geschiedenis heen met dezelfde boodschap. ‘Gedenk je Schepper en wees goed voor elkaar en de wereld om je heen’ (simpel gesteld). Er zijn boeken nagelaten. De torah, de bijbel, de psalmen en de koran. De koran kan je zien als een bevestiging en sluitstuk van de voorgaande boeken. De koran kan je zien als leidraad voor het leven.

Honderden jaren later zijn de hadith geschreven die door de meeste moslims worden gezien als overleveringen uit het leven van de profeet Mohammed en die gehanteerd worden door deze mensen als regelgeving en aanvulling op de koran. Het zijn met name deze moslims die nu in de wereld veel van zich laten horen en zien en dat helaas in negatieve zin.

Ik heb 30 jaar de islam als godsdienst intensief bestudeerd en werd tijdenlang in verwarring gebracht door de discrepantie die ik zag tussen wat in de koran staat en de wat in de hadith is opgetekend en wat in de shariah (wetboek van de islam) wordt gesteld als regelgeving. De hadith en de shariah zijn veel hardvochtiger en vrouwonvriendelijker dan wat in de koran wordt voorgeschreven. De hadith bevatten elementen die dateren uit de tijd vóórdat de islam is ontstaan, zoals het stenigen als bestraffing voor overspel en vrouwenbesnijdenis. Beide afschuwelijke zaken komen nergens in de koran voor!

Pas sinds relatief korte tijd durf ik openlijk te beweren dat ik niet geloof in de hadith en dat ik alleen geloof in de koran. Dat is mijn leidraad voor het leven. Gelukkig ben ik niet de enige die zo denkt. Er zijn diverse groepen op facebook van mensen met dezelfde overtuiging.

De moslims die nu veel in het nieuws komen zijn de salafisten. Dat zijn de moslims die hun geloofsbeleving vooral baseren op de hadith. Zij worden ten onrechte door niet moslims gezien als ‘orthodox’, terwijl zij dat juist niet zijn. Het salafisme is een vernieuwing van de oorspronkelijke islam, die slechts twee eeuwen oud is en juist niet overeenkomt met de islam zoals die oorspronkelijk in het leven is geroepen door de profeet Mohammed, die de koran heeft nagelaten als leidraad. Alles wat daarna opgetekend is, en daaronder vallen ook de hadith, is niet betrouwbaar voor zover het niet overeenkomt met wat in de koran staat.

Wat ik nu merk is dat ik nauwelijks nog aan mensen wil vertellen dat ik moslim ben. Omdat men mij dan onmiddellijk associeert met het salafisme dat nu ten onrechte de moslim-identiteit vertegenwoordigt, vrijwel overal ter wereld. Op veel strategische plekken ter wereld worden namelijk moskeeën gefinancieerd door rijke golfstaten en er worden imams aangesteld die de salafistische doctrine prediken. Dat beïnvloedt niet alleen de moslimgemeenschap, die nog steeds onwetend is over het eigen geloof en zich wat betreft de regels van goed en kwaad afhankelijk opstelt tegenover de imams die zij zien als de enige deskundigen met recht van spreken. Maar ook niet moslims zien het grimmige en onverdraagzame karakter van de moslimgemeenschap, die zich steeds meer afzondert van de rest door kleding en gedrag. Want ook wie ooit in de volksmond gezien werd als gematigd moslim gaat zich onder invloed van deze trend steeds extremer gedragen .

Dat betreur ik. De islam, die ontstaan is als een licht en leidraad voor alle mensen ter wereld (die daar oren naar hebben), is verworden tot een set van regide regels zonder begrijpelijke betekenis. Regels die bovendien gebaseerd zijn op overleveringen die niet in de koran bevestigd worden.

Koele kop

We hadden allebei een wat onrustige nacht. Ik slaap meestal direct in en gisteren zeker, want ik was bek af. Om drie uur (‘devil time’ placht mijn ex te zeggen over dit tijdstip) werd ik wakker en kon ik een tijdlang de slaap niet vatten. Ik wist dat naast me mijn lief ook wakker lag, maar ik ging niet tegen hem praten, omdat ik weet dat we dan in de regel helemaal klaarwakker worden en dan geheid nog moeilijker inslapen.

Dus ik bleef alleen met mijn eigen onrustige gedachten, wetende dat de persoon naast mij last had van dezelfde onrust.

Ik hinkelde op een aantal onrust veroorzakende bedenkingen. Hoe gaan we het probleem van de autopapieren oplossen? En hoe pas ik mijn schilderij aan? Ik heb mijn bovenlijf iets te lang geschilderd en mijn hoofd wat te klein. Kan ik dat nog veranderen en hoe? Wil ik niet eigenlijk meer maanden van het jaar in Nederland zijn en minder in Spanje? Tjongejonge, wat een gepieker in de rondte!

Gelukkig heb ik de laatste jaren het geluk dat ik mijn ongewenste gedachten kan stopzetten. Dat doe ik als ik ontdek dat ik in kringetjes ronddraai en niet verder kom met mijn gepieker. Dus op een goed moment sukkelde ik toch weer in slaap.

De volgende morgen begon ik zoals altijd met fietsen op mijn hometrainer. (Na een ontbijtje wel te verstaan. Ahmad zat er wat mismoedig bij.) Daarna pakte ik eerst mijn schilderij aan. Het te lange wijf daarop moest ingekort worden. Gelukkig kon ik de schouders laten zakken. Dat is het leuke van olieverf. Je kan overal overheen klodderen en grenzen en contouren verleggen.

Daarna was het tijd om de pc op te starten en eens goed te kijken naar het probleem van mijn autopapieren. Ik kwam erachter dat het niet mijn chassisnummer is dat niet overeenkomt met mijn autopapieren, want dat komt gelukkig wel overeen. Wat niet overeenkomt is het typegoedkeuringsnummer. Van dat nummer wijken op mijn papier een aantal getallen af van wat er te lezen staat op het plaatje achterin mijn motorkap.

Ik heb een mail gestuurd naar het RDW met een beschrijving van mijn probleem en een foto van het vermaledijde verkeerde nummer.

Het bovenste nummer komt niet overeen, ook wel homologatienummer genoemd. Het daarboven staande ID nummer van de auto is wel goed.

Het bovenste (type goedkeurings-)nummer komt niet overeen, ook wel homologatienummer genoemd. Het daaronder staande ID nummer van de auto is wel goed. 

Ik heb goede hoop dat het probleem wel opgelost kan worden, nu ik  weet dat het ID nummer van mijn auto wel klopt. Vooral omdat ik op internet lees dat de database met Europese typegoedkeuringen nu online open is ter inzage en een typegoedkeuring ook aangevraagd kan worden. Pfffffffff. Wat een koppijngedoe!