‘Pak je biezen’

We pakten eigenlijk niks. Zaten alleen twee uur lang in een mooie, schone fluisterboot op een kussen. Ondertussen lieten we ons varen door een schipper/gids, die ons veel wist te vertellen over de omgeving.

Zoals waar een hoe de bevers hun burchten (om te nestelen) bouwen van wilgentakken die er volop te vinden zijn in de Biesbosch. En dat ze voor het bouwen van die burchten de steile waterkant op moeten. Dat maken zij voor zichzelf gemakkelijker door tunnels te graven vanaf en door het water. Die tunnels en ook de takken van hun burchten die zij vernuftig in elkaar plaatsen als een soort wigwam konden wij zien, maar om de bevers zelf te zien moet je vroeger opstaan en al om 6 uur gaan varen.

Doordat het waterpeil stijgt en daalt met de eb en vloed, maken deze bevers geen dammen, omdat dit geen zin heeft daar het water beurtelings zeewaarts en landinwaarts stroomt. Toen de deltawerken er nog niet waren was het verschil in de Biesbosch tussen het waterpeil van eb en vloed nog groter dan nu. Het kon toen wel twee meter bedragen. Daarom zie je langs de kant van het water op veel plaatsen rotsblokken langs de kades om dijkafbraak tegen te gaan. Die zijn daar destijds door mensen aangebracht en werden getransporteerd uit bergachtige streken.

Ook zagen we het eiland van de enige aldaar nog bestaande boer, die alleen per boot naar en van zijn huis kan gaan, wat ook geldt voor zijn vee.

We zagen libellen met blauwe vleugels die alleen in een bepaalde plek van de Biesbosch te vinden zijn en we zagen twee keer een prachtige blauwe ijsvogel. Helaas was het dier zo snel dat ik hem niet op beeld heb kunnen vastleggen.

We zagen biezen, langs de kant van het water, voor het riet. De biezen waarvan destijds ook het mandje waarin Mozes lag was gemaakt.

En we zagen een nest met jonge reigers. Het bijzondere daarvan was dat de reigers gedeeltelijk waren uitgebroed op een nabijgelegen ander nest, dat verlaten was. Nog tijdens het broeden moet moeder reiger verhuisd zijn met haar eieren. Het is onze gids een raadsel waarom dat gebeurd is, maar hij heeft dat wel kunnen constateren. Ik maakte een filmpje van beide nesten, maar door de schutkleuren van zowel vogels als nest was er weinig aan te zien……

De vogels floten dat het een lieve lust was. Onze gids had er verstand van en  kon ons vertellen welke vogel er floot. Hij en Ahmad bleken elkaar te vinden wat betreft kennis van de eigenaardigheden van al deze soorten. Ik kon alleen maar luisteren….

Onderweg kregen we twee heerlijke kopjes koffie aangereikt, gezet door onze gids en daarbij twee cakejes, gebakken door zijn vrouw. Die cakejes waren ook heel lekker.

Het was een uitje naar ons hart……

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.