Mijn jeugd

Ik heb wel eens wat over geschreven over mijn jeugd. Ook heb ik verteld dat alle fotoalbums, zorgvuldig samengesteld door wijlen mijn moeder, vernietigd zijn door mijn stiefvader en zijn vriendin, na mijn moeders dood. In een kast vond ik evenwel nog wat verdwaalde losse fotootjes in een doos van mijn moeder als jonge blom en van mijn broer en mij als heel kleine peuters. Die waren ze kennelijk niet tegengekomen bij hun grote opruiming.

Ook vond ik nog twee dvds met oud filmmateriaal van ons gezin vroeger. Het begint met een padvinderskamp van mijn broer. Het merendeel bestaat verder uit vakantiefilms, maar ook zijn af en toe de huizen te zien waar wij gewoond hebben.

Ik heb de dvd’s geconverteerd naar mp4-formaat, eigenlijk met de bedoeling heel veel in het materiaal te gaan knippen, zodat alleen beelden van ons gezin (en met name van mijn geliefde broer en ik) zouden overblijven. Uiteindelijk heb ik helemaal niets uit het beeldenmateriaal weggehaald, ook al is de beeldkwaliteit slecht, omdat de dvd’s zijn samengesteld uit oude films, die met een projector bekeken moesten worden. Ik vond het fascinerend om te zien hoe alles om ons heen er ongeveer 55 tot 60 jaar geleden uitzag en vond de beelden van de omgeving daarom ook waardevol.

Het bezig zijn met de filmbeelden heeft me veel gedaan. Het bracht uiteraard veel herinneringen terug. Onze opvoeding was nogal spartaans met onze stiefvader aan het hoofd, die beroepsmilitair was bij de luchtmacht. We verhuisden vaak en telkens moesten wij ons opnieuw aanpassen aan een nieuwe omgeving en school. Groot voordeel was dat we altijd woonden in een mooie en bosrijke omgeving, omdat militaire luchtbases zich meestal op de mooiste plekjes bevinden. Wij woonden bijvoorbeeld een tijd in een verbouwde militaire barak, waar we omringd werden door vogeltjes, konijnen en eekhoorns. In de vakanties gingen wij naar ‘verre landen’ binnen Europa, terwijl andere kinderen in die tijd vaak niet verder kwamen dan een logeerpartij bij hun oma in Lunteren. Dat was een groot voorrecht. Aangetekend moet hierbij wel worden dat de vakanties primitief waren. We stonden zelden op campings en moesten ons wassen met ijskoud water uit gletsjer-rivieren of andere koude plassen. Soms zagen we een maand geen levend wezen dan de dieren in de natuur om ons heen. De vakantiebestemmingen werden bepaald door mijn stiefvader, die niet van mensen hield, maar wel veel van de natuur. Er werd niet gedacht aan ‘speelgelegenheid voor de kinderen’, zoals tegenwoordig. Gelukkig hadden mijn broer en ik veel aan elkaar en wisten wij ons vrijwel overal te vermaken. Waarschijnlijk was onze band daarom ook zo sterk.

Als ik nu de beelden terugzie, denk ik met liefde terug aan mijn lieve broer, die in 1996 werd gedood tijdens zijn werk voor het Rode Kruis in Tsjetsjenië. En aan mijn energieke moeder, die helaas in 2007 overleden is. Ik denk met veel liefde terug aan de laatste tijd die ik met haar heb doorgebracht en met veel begrip voor haar levensweg, die niet gemakkelijk is geweest, vooral de laatste jaren, toen mijn broer en ik uit huis waren.

Rust in vrede, lieve mamma en Hans. Alleen voor heel geduldige mensen en zeer geïnteresseerden volgt hier deel 1 van mijn jeugd.

8 reacties op “Mijn jeugd

  1. Het is triest en erg vroeg. Hij was in de kracht van zijn leven. Maar hij was zielsgelukkig daar met de Tsjetejenen en had het gevoel iets heel nuttigs te doen, waarvan hij blij werd. Hij is in zijn slaap doodgeschoten door zijn hoofd. Hopelijk heeft hij niet geleden. Ik mis hem wel, ook voor mijn kinderen, want hij zou een toffe oom zijn geweest. Gelukkig doet mijn jongste zoon Adil mij heel erg aan Hans denken, zowel uiterlijk als innerlijk en dat maakt voor mij veel goed. Ik zie Hans terug in Adil. Maar ik mis hem. Hij was een heel goed mens.

  2. Ik begrijp jouw lichte jaloezie. Hoewel mijn broer en ik niet altijd blij waren met het moeten dauwtrappen in de bergen, besef ik achteraf heel goed wat een verrijking al die ervaringen voor ons zijn geweest. Mijn eigen kinderen hebben ongeveer net zo een jeugd gehad als jij met weinig financiële verwennerij, maar dat maakt wel dat zij nu heel goed alles kunnen waarderen waarvan ze nu mogen genieten . Ik denk dat warmte in het gezin het belangrijkste geschenk in een jeugd is.
    Mijn stiefvader was inderdaad een natuurliefhebben, maar ging totaal voorbij aan wat mijn moeder nodig had (zij was een zonaanbidster). Als hij geen glaasje op had, was hij ongelooflijk zuur, afstandelijk en onnodig streng. Dat maakte mijn broer en mij tot wat angstige wezentjes die vooral naar elkaar toe trokken. Ik heb tot mijn dertiende jaar nooit het woord direct tot mijn stiefvader durven richten. Daarna hield hij ervan om me te laten drinken en dan met me te discussiëren. Uiteraard had hij altijd gelijk. 😉 Hij heeft bij mijn broer en mij veel onnodige schade aangericht, hopelijk wel goed bedoeld. Althans dat heb ik mezelf lange tijd willen wijsmaken.

  3. Nelemans komt me bekend voor. Niet te verwarren met Neeleman, die ik ken van de middelbare school. Maar de naam Nelemans heb ik weleens horen noemen door mijn moeder, die alle namen van iedereen gemakkelijk onthield. Ik weet niet in welk verband.

  4. Dankjewel voor je kijkgeduld. Deel twee volgt vandaag 😉 De vliegbasis in beeld is Rheindahlen (bij Mönchen Gladbach). Ook woonden we enige tijd op de vliegbasis Laarbruch, vanwaar Hans en ik met een oude legerbus naar een zwaar katholieke school gebracht werden in Well (Limburg). Mijn broer zat op de jongensschool en ik op de meisjesschool. Daar maakte ik opnieuw kennis met de wreedheid van nonnen. Daarvan had ik al een voorproef gehad in Vught, waar we daarvoor woonden en waar ik de kleuterschool bezocht. :-)

  5. Heb zojuist nog even de nieuwsfeiten van december 1996 opgezocht. Wat een afschuwelijke moordpartij was dat in Tsjetsjenië. Wat in- en intriest dat je op deze wijze je broer hebt verloren. Rust in vrede Hans Elkerbout!

  6. Wat een geweldige en ontroerende film! Wat een eer ook om zomaar mee te mogen kijken met jouw leven en dat van je familie.
    Ondanks jouw beleving van je jeugd -alsof het onder een kolonelsregime plaatsvond- ben ik toch wel een beetje jaloers op jullie vakanties. Terwijl jullie fris en vrolijk de woeste natuur verkenden, moest arme ik zich vermaken in de straat waar hij woonde. Een enkele keer gingen we naar het Amsterdamse bos, waar ik dan mocht afkoelen in het pierenbadje.
    Ik ben zeer onder de indruk van de schoonheid van je mam. Mooie vrouw! Ook de harmonie tussen je broer en jou heeft mij zeer getroffen. Zeker wil ik niets zeggen over zijn andere kwaliteiten of gebreken, maar je stiefvader had zeker een goed oog voor de fraaie dingen des levens. Ik heb de film in drie delen bekeken: na het eerste deel, gisteravond laat, viel ik in slaap, mede door de begeleidende muziek. Het was hypnotisch!
    Het was werkelijk ontroerend om de jonge Monique bezig te zien. Meid wat kon jij ontzettend goed hoelahoepen! Veel affiniteit had ik met de tekkel in de sneeuw; zo voelde ik mij een groot deel van mijn jeugd ????
    Ik kijk uit naar jouw tweede deel van de herinneringen die gelukkigerwijze bewaard zijn gebleven.
    De basis was Rheindahlen bij Mönchengladbach, maar dit terzijde. ????X

  7. Misschien ben je ooit de namen Oliemans en of Nelemans tegengekomen?

  8. Met veel belangstelling gekeken. De stukken van de verkennerij kunnen zo het nationaal archief in. Heel herkenbaar, tot en met pannen schuren etc.

    Vakanties: duidelijk voor de natuurliefhebber(s) en keverfanaten.

    Het leven op de bases heeft veel weg van het expat bestaan. Wat ik overigens al wist van bekenden die uit hetzelfde verhaal (de luchtmacht) komen. Ik neem aan dat de duitse basis Ramstein was.

    Al met al heel leuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.